INIDZLPpP UD GIU DEI STPPSUBRET:
CANIT TCI EEE
NZNIETIELSISSIADI
IUHEHT
ILU MT IL
Ξ εἰς τες τι ας τας τι τας
SEE SIE SEES uccGCI
Ben res
FETTE
BeSrSe erstere
rn
quee
DUI AA
EHRE
EEE
ee
Ἐπ τε σε eT
SCARSERH ERAS E == = z T
SEESES
uL:
M
BE Se lloc o po eu
AE LIED Iu
m Mu Τα τ, τος: UE
THE
WILLIAM R. PERKINS
LIBRARY
OF
DUKE UNIVERSITY
Rare Books
Pur
43
Ls
DS ims fca
᾿ Paci XN e ξύλου
^ feu ,
CONCOR DIA DISCORS
ἜΚΘΕΣΕΙ. 'HERACLII
Imperatoris Romani,
Ecclefix oblata,
ab illa vero repudiata, ı |
ae SPUTATIONE HISTORICO-THEOLOGICA
Solennpi
ANNUENTE ket CER Orr. Noe
ub vat
Prefidio& ditectione
E: Maxime Reverendi, Ampliß&5 Exclensft | t
DN.BALTASARIS BEBELII,
SS. Theol. D. & Pro£ P. celeberrimi, Summi
templi Ecclefiaftis facundiffimi,graviffimi. . —
Domini Patroni , Fautoris δὲ Preceptoris füi
nullo non dbilivializ & pietatis cultu ;
^ &tatem devenerandi,
ad examen Be ar ἐἢ [ ^
LVDOVICO: 6552229
P Livono.
"ud Diem 12 oX it M. DC. LXXX. boris doof Jolita.
Co OMNOENTORATL A ὦ :
TYPIS JOHANNIS WELPERI,
MR fe ἀξ cindy Ὧν
atus, DEC
Libere. ac Rerie Qloitatis |
REVALI E,
er
;AÀ
Generis profapid BEAT RE EA
- Munetum dignitate fplendidiffimá, rto ΣΝ
Confiliorum gravitate prudentiffimá, -
| Meritorum denique gloriäampliflimä,
| maxime confpicuis,
Magnifieis, Nobilife. Amplh i
ο΄ Vrudentifimisque
DN. DN DN
"CONSULIBUS.
SYNDICO
SENATORIB Us,
Patris Luminibus, Reipublice Columinibus.'
DominisMecenatibus, Patronis & Promotoribusfuisjugi
obfequio, fummoque, quo pareft, rg cultu zternüum ^
fufpieiendis, profequendi
Fehicitatem pacemque HA Ru in Domino!
| FIRI Magnifici, Prenobiles,
. Patrix Patres Meritisfimi.
XM gnam effe, ut, quz ab ubertimis Patti
Σ AM (e fontibus fluxerunt; ad eam etiam re-
ΝΣ [a dundarent,neomnino illafuam profu-
er A5 diffeliberalitatem videretur,exiftimans,
ee Vobis, Patria Patres felicißimi,huncce
ualemcunque laborem meum confecrare aufus
um. Quandoquidem, quicquid Patris debeo,
Vobis, in quosfalutis ejus cura univerfa devoluta eft,
veftreque, poft Deum, benignitati me debere non
ignorabam. Sub veftro enim clypeo, ficut natus
fum; ita non folum prima ftudiorum rudimenta
. domi ponere; fed &, relidis patriis laribus, eadem,
vobis,poft prematurum utriufque parentis obitum,
partim fübfidia benigne fübminiftrantibus, partim
Patriam ita regentibus, ut fümtus exinde neceffarij
ad me promanare potuerint,continuare mihi licuit.
. Quz certemeritorum magnitudo me hactenus de
dignä aliquä illam depradicandi rationefollicitum,
imo viribus plane meis difidentem, tandem incita-
τ vit, ut abfque ulteriori dilatione, gratum faltem
: | A2 ani-
f
-
- m 0
*
animi mei fignum, humilimä harum pagellarum - 1
dedicatione, vobis exhiberem, fat cito Ren perfua- —
- füsfifatbené factumVefterinfignis favor & perfpé- Ὁ
‚&ahumanicas judicaffet. Quapropter,Patroni Ma- |
ximi , gratiolo hoc ftudiorum meorum exile fpeci-
men vultu admittüte, agnofcite illud ceu nunquam .
moriturz gratitudinis mez devote indicium, fufci- |
pite tanquam pietàtis me fidem ; & ita füfcıpite,un,
&in mei patrocinium, ftudiorumque meorum ul- -
teriorem commendationem fufcipiatis, agnofcaus;
admittatis. Ego interea Jehovam fanctiffimum af
fiduis follicitabo precibus, ut vos Paria Sydera,
promotores meos benigniffimos, in eminenu ho- -
noris culmine conftitutos , perpetuo lucere finat,&
tam inReipublice quàm uniufcujufa; familie fplen-
didiffimz emolumentum,.felices confervet;quo ve-
ftrà prudenüá artium ftudia promoveantur; veftro ἢ
fplendore Ecclefia pietasluceat, vettris confiliis Rei-
publice falus vigeat, veftrà denique unanintitate
concordia civium crefcat, imó vobis falvis univerfa
Patria falva fit & in pace perpetua floreat. Valete
Mecenates fümmi, nec veftro graviffimo favore ὅς.
gratià complecti defiftite eum , qui nunqua non erit /
V.V. eftrarum Magnif.& Nobil.edmplit..
Dabam Argentinz Cultor humillimus,& perpetuus cliens
©ftob, 1680.
| LUDOVICUS SCHULTZ.-
(nt À τ un - ar
ae ὴ
Ru cer EI
din,
BALTASAR BEBELIVS,
| , 5. "Theol. D. & P.P. Ledturis urget en? b
4 Uo quis peccat eo plerum. E punitur! ! Proverbium
eftin vulgus notum, fed &, proh dolor! nimisquam
verum.. Exemplo unico, fed illuftri, hac vice con-
fe. tenti fimus. Muhammedanifmi nempe, tanquam
Syncretifmi,quem Deus, juftusomnisconfufionis ofor,& vin-
dex, adverfus Chriftianos συγκρητίζοντας olim permifit. Mahu-
medanifmus cento eft ex variiserrorumEthnicorum ‚Judaico-
' rum,hereticorum, paucisquibufdam bonis ad mixtis, laciniis
maléconfutus, aut fimilis monftro , quale defcripfit Horatius
fub initium artisPoétice: |
τ Humano capiti cervicem pictor equinam
^ Iungere fi uelit, && varias inducere plumas ,
s nip collatis membris, ut Wi atrum
Definat in pifcem mulier formofa fupern?.
Neque mirum ex bis heterogeneis monftrum hoc coaluiffe, fi
cogitamus Muhammeden:, infelicem ejus parentem. Ortum
enim ille traxit, Abdalla Patre, & Emima Matre, ex Koreifchi-
tis Arabibus, Inter quos non natus folum eft , fed & cducatus,
& informatusad xtatisannum uíque quadragcfimum; Idolo-
latrz autem illi erant, qui Venerem & Bacchum feu Priapum;
; fub nominibus Alath, Alozza, Menath, A!aph, Naila, Vodda,
Sevaha, Diafarcs, fcu Daufar, colebant: Cultui quoque Ange-
E ' orum dediti ; & aliis erroribus, quel recenfere longum eflct ;
πος : A 3 hos
&
- i M τὼ
hosvero cum ab incunte ztatcimbibiffet Muhammed, mirum
non eft, quod teftaifta odorem , quo femel imbutaerat; di
deinceps etiam fervarit. Acceflit Judaifmus , quem haufite;
quodam Judzopreceptore, cui Abutaliph avusipfius eumin-
formandum commiferat. Indeetiam in Chriftianos, fed hete-
todoxos, incidit; Johannem Antiochenum, Ariana ; & "-
; His
. : . ᾿ cay E E UN JL. ἃ
gium Neftorianz herefi addi&os, utrumque Monachum
infelicibusinformatoribusufus Muhammed, Alkoranum di-
dicit, & confarcinavit; inquo
Serpentes avibus geminantur,tigribus agni. 0 Ἂν
Inc ΟΣ gr avibus plerumque e "mag na profefés ἶ Hj
Purpureus, late. qui [endeat, unus & alter i J
affuitur pannus.
Sed poena hzc erat antegrefforum in Ecclefia Chriftiana pec-
catorum. Turbaverant hinc Neftorius, inde Eutyches, in al-
tero quifque extremo, Ecclefiam Dei, eamque in ἀκροπόλει fua,
χριςολογίφ» cm effent, qui certamina ifta compofituri non mi-
nuspeccarent in medio,quam illiin extremis. Intermedios
hofcereferoSergium Conftantinopolitanum, & Cyrum Pha-
fianum,& Athanafium Jacobitarum Catholicum, Epifcopos.
Cum enim HeracliusImperator, hadenus orthodoxus, Atha-
nafium hunc Eutychianifmi poftularet, #2 qui Chalcedonenfe
' Concilium improbaret , neque duas naturas in Chriffo citra confu-
fionem unitas confiteretur , homo callidus ac dolus plenus , e» Conci-
lium f£ approbare fimulabat, & duas naturas in Chrifto unitas pra-
fiteri fe ajebat y fed de voluntatibus & aHionibus percontabatur,
utrum eas duplices , anvero unas, cb fümplices dici fas effet ὃ Eam
quaftionem Imperator ad Sergium y Patriarcham Conffantino-
politaaum feripfit, qui cum primum Monotheletarum herefin
probaret: unam naturalem voluntatem, ©& unam actionem in
Chrifto fl'atuendam effe, Imperatori referipfit. Rogato Cyro Pha-
Jfano , eum quoque idem [entire cum Sergso intellexit. - A
: Aucfo-
-
|
& ipfe eandem opinionem ampledleba-
zur. turbidam aquam job dut hil zon paftorıbus, fcd ΤΟ
rité exhibitam. Verum cum fanctus Sophronius juri dia Zum d.p-
χιεραθεύων fubjectis [ibi Sacerdotibus convocatis per Concilij modum
(συνοδικῶς) demonftraffet, qui unamin duabus Chrifli maturis vo-
luntatem atque acfionem afftrmarent, eos palam unam quaque za-
autoritate motus Heraclius
turam flatuere, eid, Joannes Papa Romanus affenfum prebuilfet,Im-
perator edicfum propofnit , neque fingularem , neque binariam im
Chriffo afionem effe afferendam. Ita refert Zonarasin Heraclio.
Exhiscolligere eft, quod Sergius, Cyrus, Athanafius, & ab
ipfis fedu&tus Heraclius Imperator, tertiam quandam fenten-
- - tiam, deunaduarum naturarum in Chrifto voluntate &adio-
neamplexi fuerint, finedubio cofine, ut concordiam inter dif-
fentientes conciliarent; & cum hzc non procederet, Impera-
tor filentium utriquepartium indixerit , (ed pudendoconfilio.
" Ejus enim editum, codem Zonara au&tore,zzez Orthodoxz tan-
tim, fed Severi etiam (Monotheletx) fecfatoribus ridiculum vi-
h^ AR hodie luditur fabula, dum funt, & fueruntolim,
interdum etiam Principes viri, orthodoxi quidem, faltem in
plerifque & precipuis fidei articulis, fed non fatis profunde
gnari myfteriorum , qui txdio controverfiarum Theologica-
rum impulfi, eas vel prohibent omnino, vcl invicé conciliare,
tertia aliqua & neutrali formula propofita, fruftraallaborant,
- Horum ideain aliquam in Heraclio Imperatore , ejufque
ἐκθέσει repra fentavit virJuvenis; Precellens atque Clariffimus, .
Dn. Ludovicus €bulg/Revalia-Livonus. Degit ille jam vltra
fexennium in Academia noftra, & ita quidem, nt findiofos,
fuo officio funduros, decet. Neque enim putido fefe otio de-
dit, fed labori &induftriz ; medio eruditionisacquirenda divi-
nitus benedi&o; &quidem labori non in rebus inanibus oc-
cupato, fed feriis, qux in praxi Theologica fuum quendam
1 E 6n | . uíum
Ecclefiafticz fefc dedit &in hacilli i pte pua; qux delifeliti Ὁ
fy: nctetifmo aliquid monere ὃς docerepoteft. Imitari voluit.
in hoc ftudiorum genere non nos folum ; qui Irenicam Con:
ftantin: M. epiftolam ad Alexandrum & Arium quondam exa-
ratam, (ἃ Ὁ examen quondam vocavimus ‚idque folenne, re-
fpondentis partes fuftinente Cl, Dn. M, Chriffophoro Spenglero
Lipfienfi ; fcd exemplum etiam Cl, Dn. M. Joh. Ernefli Hering,
Drefdenfis, & Fac. Phil. Witebergenfi isquondam Adjundime-
ritiffimi; nunc vero pie defun&i; Nam &ifte literas Bafilifci
circulares fyncreticas, fub noftro honorario prefidio,i in folen-
ni Cathedra in ruborem dedit; ut ἃς Cl.Dn. Joachims Dietert,
Hamburgenfis, quiinaula Sereniffimi PalatiniLudoviciLeo-
poldi &c. &c. facro minifterio defunctus eft, & nofter fubfes
fuit honorificus, cum Henoticum Zenonis ad regulas vere
unitatisrevocarct, & improbaret.Hos in zelo pro vera concor-
dia adverfus commentitiam imitando,inftitit ctia veftigiis Viri x
quondam maxime Reverendi atque Ampliffimi, Dn. M. Gz-
brielis Elveringij, Rcvalienfis, fuz Patrie Superintendentis
graviffimi & meritiffimi; quippe qui ftudiofus adhuc, & no-
τα quidem Academiz civis, fub prefidio celeberrimi Dor-
fchei noftri apologiam judici Theologici Acad. Argentoratenfis n
in cauffa Joannıs Latermanni, D. & PP. Regiomontani anno
vM DC XLVLlaticontra Iuliani alicujus Antece[forıs dıffertationes,
Anno M DC L. feliciter defendit, &, dum in eminenti officio
fuit; in zelo puritatis conftans perfeveravit. Abhoczelo, ut
& probitate& elegantia morum merito commendandus vehit
nofter Scultetus; Faxit Deus,utin his virtutibus& ipfe perfeve-
ret; donec aliquando immarceffibilem fidei & pietatis coro-
namin vita zternareporter! Amen! | AN
QD.5
Ἢ.
Ne
"00 0. Proomium.
Icet perniciofim belli tempeffatem , tranquillitati pacis, -
. omnium fegeti & fundamento bonoruni humanorum, prz-
«0 ferens, monítro fimilior quam homini , imó ipfis beftiis im-
maniflimis immitior videatur; Non omnis tamen amabilis pacis
nomine delinitus fucus pro vera concordia, agnofcitur , quoniam
᾿ bellum huic gero effe involutum, € venenofum diffidiorum
1mo tranquillitatis nectare, à prepofteris pacis fpon-
fel, pro dulci
E oribus orthodoxiz propinari, veritati & pietatilitantibusnon po- _
᾿ tefteffe obícurum: igitur illa tantum admiíttitur concordia,qux à
Deo pacis patrono, Ea. XX VI, 12. profe&ta , & divinam pro fun:
deed habet veritatem, fecundum infigne Sp. Sancti monitum
apud Zach. VIII. v.19. 32'W CPP PNYONTUA, P'eritatem
praeprimis, € pacem diligite jc. & Apoftoli, adRom. XII. 19.
— "Ei δυναῖὸν » τὸ ἐξ ὑμῶν, loo ποῤνων civÜügévisow εἰρηνέυεϊς. Puichre
— füper
: ics, ace illä,quaea Deo feparat, eofelicior difcordia eft , que ab
| - zurbatores tranquillitatis, qui vel ultra fcripcuram fapientes; f. earà
s B /
dicit, ff fieri potest. Nonnunquam enim fieri non potest , ut pacem.
quifpiam compleatur, cum. de pietate certamen fuerit. Ait igitur,
quod tniestofhen; facias, ne cuiquam occafionem prabeas belloruns
& tumultuum. Sin pietatem debellari impngnarique confpexeriss —
fortiter confifte, pro veritate dimicans , non homini quidem infenfit, Ὁ
fed — addicD. And, Ofiand. ex Theophyl. in gloff. marg. -
.l Nam quo melior illa pugna, que Chrifto proximum
erroribus ὃς falfitate feparatos nos Chrifto capiti noftrounit co«
: , pularque,Qux cum ita fint,nemo non vidét;quam procul Con
cordiz tramitenon tantum aberrent inquieri illi ofores & publica
plane
ἐν αἱ
\
Tituli expli.
«auo.
Origo vócis
- fies.
JS DE und UM Avteg ww... PTS
( -$52)10. ($68. VAS
ignorantes haerefes & kem D vel ex nimio
tis zelo, feu, ut verius dicam , füperftitiofo carnis fai fenfu, Κ᾽
inflati, humilitatem € religionem angelicam , quam non via
Col. II. 18. fomniant, & ita Ecclefie Chrifti militanti , mult
imbecillitatibus humanis laboranti, bellum quafi indicere vident
Sed etiam imoderati illi paczs moderäteres, €9 concordia Apoflola-
pieta-
fra
P d
T
ffi, ut illos vocat B. D. Danhavverus ; qui fepofito veritatis diving »
ftudio , placitis immitia, ferpentes avibus, & tigribusagnos quaft — .
conjungere , & geminate, imo ipfum Chriftum cum Belial con-
ciliare non erubefcunt. Hi certé inftar prsdonum in perniciem
viatorum, & luporum in exitium ovium concordantium , nefan-
dam aliquam confpirationem , adverfus Mieres Numen cjuíq;
verbum, conflant, regnumque diaboli dilatandi fundamenta füb-
miniftrant. Et horum quidem commenta regno Chrifti infidi-
antia, non nudius tertius excogitata , ut quidam ; inillorum patro- -
inium, fibi falsó imaginantur, fed jam prifcis temporibus, magná \
cum Ecclefiz perturbatione, fuerunt applicata, ut vix ovum ovo
fimilius dici poffit, quam conamina hodiernorum Irenopoétarum
prifcorum figmentis , uti conftare poteft, non folum ex Irenico
Conftantini M. Cireularibus Bafılifei, Henotico Zenonis, Typo
Conftantis Imperatorum, fed & pr&primis ex Heraclij Imperato-
ris, ipfa contradi&oria conciliantis, venenosä ἐκθέσει. Quam cum,
ductu & fuafu pl. Reverend. atque Excell. D. D, Przfidis, fauto-
tis ὃς Preceptoris mei, multis nominibus , & perpetuá obfervanti2
venerandi, fpecimen aliquod ftudiorum editurus , examinandam,
pro ingenij modulo, in me füfceperim , jam citra moram aggre-
diar.: Quod, ut feliciter praecedat ,, 7% fo/ juflitie , Chrifle Iefa,
exorere , mentisque tenebras difeute , ut ad veritatis tua adyta pe-
xetrare liceat, tn enim es fons vita» Cd in t0 lumine videbimus
lumen ! Píal. XXXVL 10, TES
e uU ENS MA TY, ! EE
In confideratione fcripti hujus fyncretici, fecundum illud So-
cratis Philofophi : ὠρχὴ τῆς παιδεύσεως κἡ τῶν ὀνομώτων ἐπίσκεν45
primüm explicandum fefe offert Tituins. Eft autem ille fatis fpe-
ciofus , nimirum , Ἔκθεσις orthodoxa fidei Heracl- Imperatoris.
Cujus primus terminus "Exfszie, vocabulum grecum, dad rs &h-
(rai derivatum , quod verbum. nonnunquam fignificat m
; ^ 100
Tu
a
] feu abjicere, ut in Aa. VII. 19. de Iíraclitis dicitur, quo
T PN ἡ
!
\ , { a a 4: ex: Z :
I we [5 ^ 4 u A -
endete Em ολιι 859) i1. ( Sog RE eg A
abjicer: | quod coacti
fuerint in ZEgypto, τῷ ποιῶν ἐκϑεῖα τὸ Colon durav > fr abjiceren?
-anfantes [nos, Gc apud Ariftophanem »κάγω ἐξίθηκα 0440, notan-
-
τς, teScapuláàad h.voc. Deinde ἐκτιθέναι etiam fignificat exponere fer
snterpretari € commentari , eo fenfu, quo Gregorius M. expofi-
tionem in librum Jobi , in Cant. Cantic. in 7. Pfalmos paniten-
tiales fcripfit; Tandem etiam idem eft , ac exp/icare , declarare,
edere, prodere, ut ἔκθεσις fit Expofitio feu Editio alicujus dogmatis,
vcl editum aut promulgatum dogma. Theodoret. Hift. Ecclef.l.z.
ui fenfus etiam hujus tituli eft, nempe Expoffkio (cu promulgario, —
feu editio orthodoxa fidei. Nam Scriptura S, non folum inhoc fi- Vfus,
gnificatu hoc verbo ufa eft, e,g. AG. XVIII. 26. ἐξέθενῖο τὴν τῷ
Sas ὁδὸν, expofnerunt viam Domini, conf. Á&. XI. 4: c.XX VIII.
v.23, &cc. Sed etiam in Ecclefia Greci Patres, quando confeffio-
- nem fidei edebant , ἐχθέσεως vocem ufürpabant , e. g. Athanafzus
7 T. 1: opp. £240. Item Juftinus Martyr, & Cyprianus, Expofitio-
nes fidei in publicum edentes. Erat praterea hic titulus ortho-
doxis Patribus ejufdem ponderis,cujus Syssbolum., na lacis» Ὑπο-
τύπωσις» Canon fidei, Infhitutiones δίς, Quibus ceu tefferis & (i-
j; is Doctrinz orthodoxz , non ex ipis cerebello , aut pru-
LP humanz fcrinio hauftz , fed ex fcripturz indubitatis fun- _
" damentis dedu&tz , brevem & perfpicuam fummam complecte-
bantur, veritatem contra DEN p profitebantur, püritatem in- | |
terfe conferyabant, & ad pofteritatem propagabant. Poftquam Abufus.
ver res Ecclefiz in peius ruere , atque malitià haereticorum fides
captivari in obfequium rationis caepit, multique non ex puris
. fontibus; fed vel prater, vel contra fcripturam , praetextu tantum
Antiquitatis & Eccle(iz orthodox& , more adhuc hodiernorum
papicolarum , quidvis in Ecclefiam introducerent , eo res degene-
Synonyma;
. Tavit,ut quilibet veteratos fios errores fub fpeciofis hifce titulis , in
᾿ Ecdefiam inyeheretr. Quarenec de Heraclio, fcu Conditoribus.
ε΄ eua Excclefiam, abjedto ejus nomine , cornua fümente. tefte
ἐκθέσεως, hoc przprimis fcculo VII. quo Religio Chriftiana maz
ximum deliquium paff eft , utroque Anti-Chrifto , ὃς Pontifice
Romano in Ecclefia, füb nomine Chrifti , & deliranre Mahumete, -
‚Cent. Magd. VI. cap. 1. col. 2. infolens videri poreft,quod, à pri-
ftina orthodoxia degeneranres, trabalcs fuos errores, m.
2 * Bx effio-
"ὧν
-
ffionis orthodoxz fide oftentarint, Quandoquiden ti-
tulum in vero & originali ufu huic fcripto attributám, abfque im-
judentiz criminedicinequeat. Quod {1 enim Symbola, Con-
fefliones feu Expofitiones fidei , non funt cns dogm 2
creantes; fcd de dogmatibus ex fcriptura, unica credendorum re-
là, jam ante conftitutis & confirmatis, folenne teftimonium, ut.
. D, Menz in Prol.ad A, C. p. &. $.16. docet; Hoc Monothe-
letarum commentum, novas doctrinas & loquendi modos con-
tra fcripturam fingens, nemo confeffionem orthodoxa fidei dicet:
Si Confeffio feu Expofitio fidei , nota & teflera doctrine ortho-
. doxz eff: debet, quá tanquam fymbolo militari Chriftiani veri à
' PfeudoChriftianis , haereticis, ὃς quibufyis infidelibus, difcernan-
tur; quis quzío Expofitionem feu fymbolum Ecclefiz orthodo-
xz hoc medium uniendi hercticos cum orthodoxis nominabit ?
Sed manet hic titulus huic Edi&o abufivé , & fub fpecie fallendi, -
. non ex rei veritate , impofitus; pari ratione, qua Neftorius fuos
hzreticos Expofitionum libros hoc titulo dealbavit, velavit, & ho-
dierni Papicolz titulo Catholic fidei fuam acatholicam do&ri-
namincruftant. Et tantum abeft, ut ex mente herefiarcharum,
apud Baron. $.13. 14. Anni 635. Prafidium Ecclefia , orthodoxe
ei flabilitas , [antlorum. Conciliorum [ymbolum , unitatis populi
Chrifliani flabilimentum vocetur ; ut potius editium perfidia ‚ut
vocavit Martinus R, Papa, difcordiz fomes, & Diaboli commen-
tum dici mereatur. 4.
SENT &- II.
Explicatjoal- Alter tituli terminus à fcripti hujus auctore fecundario, feu
serus term. potius promulgatore defurptus eft , nempe Heraclio Imperatore,
Tituli Hera- qui Anno 610. imperio potitus , fecundum computum Calvifij,
eii Imperá- atqueá Sergio, unà cum Conjuge coronatus eft , referente Baron.
ἴμεν: ex Cedreno & Theophane ad Ann. &:o. $. 5. Egregius Prin-
ceps , quoad dotes corporis, & animi & fortunz; flaturá me- τ᾿
diocti , tobuftus , firmo pectore , oculis elegantibus, ex virisillu-
ftribus ortus, divitiis florentiffimus, manuque promptiffimus,
ut deeo habet Baron.ad Ann. 610. $,5.quiq; imperio Romano 30.
annos pr&fuit, tefte Cent. VII. Magd. cap. XVI.col.368. Quod
fuum imperium tám immaniffimi 1 yranni ínvafione , quàm etiam
polimodum à Cofiois Pere, Chriiani nominis hofts ἑξείης
mi,
,
zt |
etiam ratorem Heraclium , multis eeregiis donis illuftrem,
ones. rta carnis, infidiisque diaboli, c
; $. IIL
|. Equidem, initio Imperij, infignis de hoc Principe fpes Εο- Religioprios -
.dlefiz affulgebat, quippe qui Religionem orthodoxam profiteba- orthodoxa,
. tur, atque Conciliis oecumenicis favebat , nimirum Nicano , Prz-
fide Conftantino M. Imperatore, Anno 325. contra peftiferum
Arium, Chrifti Deitatem impugnantem, celebrato, hi os Eu-
febio.1. 3. de vit. Conft, M. c. 6. Coz/fantinopolitano I. cixca an-
num 381. à Principe religiofo, Theodofio Magno , ad audaciam
Macedonianorum , Chrifti cum Patre ὁμουσίαν evertentium , &c
ὁμοιεσίαν (übftituentium ; Impietatem Eunomianorum , Chrifti
effentiam, poteftatem & voluntatem divinam, animamque huma-
nam auferentum ; ὃς blafphemiam Antitrinitariorum, qui etiam
novi Ariani dicti funt , S. S. Trinitatis myfterium,ore blafphemo,
. cerberum feutriplicem canem infernalem a pellatinp, co&cen-
dam & delendam convocato. vid. Niceph.i .12.Cc, 3. Necmi-
nus Ephe/ino: Anno 431. ab Imperatore Theodofio Juniore in-
dicto, ut habet ex Socratis lib. 7. c. 33. & Evag.lib.r. 5. €
Hift. Eccl. Goth, lib. 2. c, 3. fe&t. 4. & quidem contra Nionjfa-
rorem , communicationem idiomatum divinorum humanz na-
turz Chrifti non concedentis; ita ut humana de Deo, & vice verfa,
.— ἤῃ concreto naturarum proprie predicari, aut Majeftas divina hu-
—--gmanz naturz attribui poflit, e. g. Deus eft paffus, filius Mariz ad-
' eranduseft &c.. Neque Mariam Sseréaer k^ Dope
gr Et
p
S ws Ἢ f z * » -
POEM o no OHRANEPNO
- faftinentis; fed tanrummodo unitatem ex zquitate dignitatis &-
poreftatis &c. ftacuentis ;, Chriftumg; velut alterum, barro
fpecialiter hominem , ex muliere fa&um dicentis, pari tnodo, que
Zvvinglius fuam alleofin fingebat, vid. Anathematifmi Cyrilli
feu Concil. Ephefini. Ita fe etiam Imperator propugnatorem -
praftitit Chalcedonenfis Concilij , aufpiciis Marciani Imperatoris .
Anno 453. fecundum Sigebertum , habiti, vid. Cent. V. Magd.
cap. IX. col. 524. adverfus Eutychem , unam naturam in Chrifto
poft unionem fingentem , ut infradicetur: ad cujus Concilijjde- -
creta fufcipienda, ipfum fuum fedu&orem Athanafium Heraclius —
follicitaverat. Tandem etiam favit Concilio Cozffantinopolitano:
II. eu V. cecumenico, in quo, procurante Juftiniano Imperatore
Anno circiter 52. tria illa capitula: nimirum Theodori Mopfye-
ftiz, ὃς Theodoreti Cyri Epifcoporum , adverfus Cyrillum Alex-
‚andr. & Synodum Eph. I. fcripta , ut & Ibx Edeffeni ad Marin
_Perfam epiftola, qua negaverat, Dewm-verbum de fantla Dei ge-
nitrice, € [emper virgine Maria (verba funt promulgationis Syn-
odi Conft. cent, VI. Magd, cap. IX. col. 278.) incarnatum ho-
minem fatum 580. anathematizata funt ; Itemque Origenes hete-
. rodoxé, deanimz Chrifti cum λόγῳ ante incarnationem unitione,
de corpore ejus ante unitionem in utero formatione, fentiens, da- ᾿
mnatus eft, vid. can. 2. & 3. Decreti nominati Concilij l. c. col:281.
Horum Conciliorum acerrimus fuit defenfor , dum non folum.
ubicunque effet , orthodoxam Religionem defenderet, ad reci- |
piendas confefliones harum Synodorum omnes , adversé fentien-
tes , compellerer; fed etiam Edeffz Ecclefias , pulfis Neftorianis,
"Catholicis traderet ; ut ex P. Diacono Centuriatores Magd.
Cent. VII. cap. 2. col. 3. recenfent.
OS δ TV, eM
Pofterior he- Sed cum fervida ingenia interdum tàm prona fint ad virtu-
terodoxa. tes, quàm ad vitia proclivia , etiam Heraclij inufitatus zelus con-
vertendi alios in magnum Ecclefix damnum degeneravit, Citó
enim admodum à veritatis tramite fe abduci paffus cft ; fiquidem, -
cum effet apud Hierapolin , ut vult Baron. ad An.629. $. 5. (alij
. dicunt Edeffz, Forbef. l. citando, Zonaras Hierofolymis , Paulus
Diaconus Hierapoli lib. 18.) ad fe venientem Athanafium, Jaco-
bitarum Patriarcham, virum acris & nequam ingenij, T &
à liben-
LLL -αὐϑγργβεθ. ὁ
TÉ cr, magno fuo 1
illumque hominem Eutychianum , legibus Chalcedonenfis Con-
damno, ad colloquium Imperator admittit,
cilij adverfarium, ad meliorem mentem redigere cupiens, feipfum
in erroris foveam dat praecipitem. Poftquam enim hunc Átha-
nafium ingenio przftantem cognoviffet, promifit ei, fi Chalce-
. . »donenfe decretum , de duabus naturis in Chrifto , füíciperer ‚fe
. eum Antiochenz Ecclefie prxfecturum : Quibus Imperatoris
pollicitationibus pelle&us, aftuce fimulabat Athanafius, fe Chalce-
.donenfe Concilium approbaturum, & confeffurum duas in Chri-
| ^ fto naturas; fed fubjiciebat, quid de operationibus & voluntatibus
fentiendum effer, unam, an duas dicere oporteret? quarum |
vocum novitatibus confternatus , & fübtilitates non intelligens
Imperator, Sergium Conftantinopolitanum Epifcopum , Syrum
tam ac parentibus Jacobitis exiftentem ; & Cyrum , tunc Pha-
fidis, poftea Alexandrie Epifcopum , confuluit, qui Monothcle-
.. tarum fententiz fautores , σαν funt de occafione hzreticam fuam .
opinionem prodendi, unam folum naturalem voluntatem ,unamq;
--. operationem confefli fant, Baron. ad An. 629. 8.2. 4.5. 6 & 7..
. feuirretitus, ftu
- *Forbef. Inft. Theol. L. r. c.1. 8.1. &2. Itaque Imperator non
folum hujus Athanafij laqueo captus, fed triplici funiculo, Atha-
nafij, Cyri,Sergij, quos ut Antiftites Ecclefize confulebat , vin&tus
“κι quidem parti alteri, & veritatem quafi defen-
dens, pené nefíciens; in profundum labitur herefis; atque ficin-
felix, preclar& partam gloriam obícuravit. Ue nimium fuis im-
pe affectibus indulfiffe videantur herefiarche , Conftantinopo-
itanus & Alexandrinus , Heraclium fecundum-hanc Apoft:fiam
. non folüm pzifemum , €$ à Deo confervandum magnum €$ fide-
lem Principem vocantes, ut ex In-& Subícriptione ἐκθέσεως appa-
ret; item prudentifümum Imperatorem. [atlas [nas Ecclefias vette
regentem; € pro pace populi fidelifime & decenter cogitantem ; ut
᾿ς habet Cyri Epiftolaad Sergium : Sed etiam Divino Spiritui, non
fine blafphemia hoc opus Diaboli tribuentes.. « Itaetenim Syno-
dus, ex cathedra peftilentix Conftantinopolitana judicat: Qso-
> o»uum omnium Artifex docuit eum (fcil. Heracl. Imp. ) pradeatzam.
Et Alexandrix Epifcopus Cyrus indicta Epift. ad Sergium : Gra-
narum bymnos vetuli Domino Deo, qui nobts dedit pradentifmum
imperatorem, [antlas [was Ecclefras recle vegeutemm, Et porro : pro
) τή pee
4
Occafio pro«
mulgandi
Ecthefin.
ον pue ner e vera p»
£
ralem, € in fpiritualibus conflituie Deus, ipfe virtutem €3 fortitu- ὦ
dinem. condonet €$c. vid. Baron.ad Ann. 639. $. 15. & 16. Sed qui
poteft à Deo illuminatus & püflimus Princeps dici, quileditfidem _
catholicam , qui favet hzreticis, qui opprimit veritatem ? certé-
longé melius Baronius illum densä caligine obícuratum, ftupidi-
rate oppreffum, à quo Deus receflit, atque ruinam Imperij ὃς de-
ftructionem procuret, efficiatque, vocat.ad Ann. 629. Quicquid |
enim laudis habuit , fecundum priorem religionem habuit. Prz-
tereaextreme impudentiz & impietatis eft, Deo id imputare,quod
extreme averfatur & odit, quodq; ipfi lemures Eutychianz impie-
tatis, ingenij fui gloffis humanitus confidtis, contra Scripturam S.
inftin&u Diaboliexcogitarunt. Quecungne enim diftdtorum con-
cikandorum ratio monjfratur extra €5 contra divinam verttatem,
Spiritum S. antlorem non babet , qui eff Veritas, beneinquit.D.
4Menz.. Difp. 3. Tom, VI. Gieff. $. 3 |
: id. a V ᾿ : 1
Et ex jam dictis fatis apparet , quae proxima occafio & anfa
fuerit ἔκθεσιν hanc condendi, nempe Muratio Religionts Impera- —
toris Heraclj. Nam Imperator, fe ad ftudia um PRIM
fpicine, ὃς incantationum , convertens , cum penitus fe illis
preftigiis & fuperftitionibus traderet , infuperque technis fe-
ducentium , ad caftra haereticorum perductus effet , femelque ἃ
Deo averfus, ab ipfo viciflim,qui juftiffimo judicio, à fe difceden-
tesin graviffima peccataincidere permittit. Rom. L, 28. 29. 30. &
31. fuit defertus, nihil ad fuumpeftiferum propagandum errorem, _
omifit. Cyrum etenim fupra memoratum Alexandriz curavit or«
dinari Epifcopum, cui venena fuafpargenti, acerrimé Sophronius
Epifc. Hierofolymitanus reftitit, ita , ut Cyrus, Sergius , itemque
Honorius Papa, in malo confentientes, omnem lapidem movere
coadi fint, ut hzc fcintilla veritatis extingueretur. Inde noh
duas , fedunam tantum voluntatem injunxerunt docendam, imó
difputationem de duabus operationibus; fibi maxime obftantem;
plané prohibere ftuduerunt ; Acne ulli contradicendi libertas re-
linqueretur, Imperatorem jam perfuafum , ut fua auctoritate &
& decreto ea ftabiliret, facilimé pellexerunt ; & ita monftrofum
hoc fcriptum in lucem prodiit, | RENT,
^3 x 6.6, Quis
Py at SUITE, " un κα ὁ ᾿ς. pw A -.ὖ Ἢ
-4 eX j JU CM. Ὰ "
t , r
. . ^T LANE ΓΕ e “ ἢ P F
τ ᾽ν ^ x y * i " ın*
E un -£52 (17. ) $68
FETT ET S τας - ——
-- Num Hericlius Imperator , an verd Sergius Epifc.C
Eo by rto e τ t uw wm LY p ^ue got τῷ.
E. vr inpar 'rcw aea; zer cem acl Au&or (e«
cundarius
p ? Illum tàm Infariptio, ita habens: NEA zo fugrir !
atla a Pufimo δ ἃ ὃ Deoconfervando noflro Domino magno Prin-
cipe Heraclio &c. quàm euam Sergius, Cyrus, Pyrrhus, Maxi-
.. mus &c. conftitumt : Hunc veró vult Martinus Papa in Secret.
. . tertio. Conc. Rom. 5. τ. allegatusà Baron. $. 1. ann. 639. Sergi?
antem tn epiffolam. propriam ad denominatum Cyrum fcviptam,
ndem ΠΡ ΣΕΥ unam operationem. [ufcıpiens , cum e irrationa-
bil prafamptione aufus e$t confirmare : t5 mt foem beri fid Pd
pellus ner onen Cyrinova adınventionis , b.e.per
duodecimarm indiblionemelapfam hareticam 65. ipfe conjeribens $n
55 erws.e Expofitionem fidei fub monzine tunc ImperantisHerachj €$c.
. Quod & ipfe Imperator edi&to fuo novo confirmaff: videtur, qua
. omnibus, täminoriente,quäm occidenteorthodoxis notum fecit,
* bdo llam fao nomine promulgat:m, fuam non effe; fed Sergij
Conftantinopolitani Epifcopi ope confcriptam, atque fub Impe-
' ratoris nomine cditam , ad imajorem vim EEE
dam. Baron. Ann.ó40. $86
SR NEL c
Nos facilimo negotio hzc couciliari poffe putamus, dit.
timus: fuafu , inftinctu & fuggeftioue Seigj & aliorum, fedium
atriarchalium przfulum , veneno hoc infectorum , Heraclium
m promulgeffe. "Nam hoc ipfe Martinus Pontifex fentire
videtur, σι πο ín citati Concilij Rom. Secret. tertio haec habet :
"ge nunc , €8 memorati Sera nova ἐχβέσεως audiamus commen-
tum, quam ectbefin juajıt in tempore [uo nomine Heraclium quon-
dam Imperatorem titulave. Baron. ad Ann. 639. $ 1. CuinecIm-
peratoris edidtum, ceu novum aliquod confilium invidiam
doxorum declinandi, obftat; fed potiusaffentitur. Vidensenim
' fe ubique in occidente decantari hiereticum , & nomen (uum ore.
omnium malediétis profcindi , edi&o hoc omnem ecclefiafticam
reprehenfionem evitare volebat , unde fcripfit : "Exferie mea mon
ef , nec ego ditlavi aut fieri juffi, verum .cum eam Sergins Patria
archa, quine ante annos, condidiffet, guam ab Orienteredirem,
oravit me , pofiguam ad banc fehcem urbem perveni, ut nomine
C meo
Conciliatio,
fà
Tini & fco.
pus Expofi-
tionis, pax
Ecclefiaftica.
E up "E. E ΒΕ ST ie Pi
à M ZEN CO.
τ 8$ 05$
Ἢ
{
E
4
eo promalgaretur. — Ejus hortatu id feci , nunc ver , cum cogno-
- verim eam à nonnullis oppugnari, declaro ad omnes, non effe meam.
|
Referente Baron. ex actis publicis ad An.640.$.9, Hic,lice —— |
culpam à fe removeat Imperator, factum tamen non negat; fed.
inftinctu & hortatu Sergij feciffe affirmat. — ET
Bec GEHE es sims
uandoquidem autem quicquid efficitur alicujus gratia ef-
fici sen etiám hoc Heradij ediétum, fuggeftione przdi-
&orum hareticorum promulgatum , fuo fine & ícopo non care-
bat; fed delicatum illud & amabile paczs nomen prz fe ferebar,
conciliationem , inquam » dıffentientiunm Epifcoporum €$ -Ecclefra- b
vum in Articulo de duabus naturis in Chrifl. Hoc namq; —
innuit ipfe Titulus , quod ἔκθεσις facta it, propter emer[am ab ali-
quibus. Altercationem &c. pacemque. [antiis Dei .Ecclefits infe-
rat €$c.. Etenim eruditus Imperator non ignorans; ad incrementa
Imperij & Reipublice plurimum facere concordiam, fecundum _
illud: Concordiaves parve crefcunt , difzordia maxima dılabuntur, _ |
cum maxima in Imperio glifcere feu potius flagrare fentiret diffi-
dia, Ecclefiam omnium malorum lue vexari, neque folum incur-
fionibus externorum hoftium ; fed pr&primis etiam hereticorum
deliriisinfeftari, paucis preftantıbus & celebribus Doctoribus,
qui in propaganda fincera doctrina caclefti , & in refutandis erro-
ribus, fuam fidem, conftantiam & zelum gnaviter pr.eftarent, exi-
ftentibus, fed, qui vel ipfi errores profiterentur, vel novis ceremo-
niis condendis, & cultibusinftituendis, fecundum proprium cere-
bellum , füperftitiosé operam navarent : adeptus magnum no-
men ex repulíis hoftibus & amifhis recupciatis, ceu religiofiflimus
aliquis Hiskias, etiam Ecclefiz, diluvio errorum fer? obruta, fuc-
currere voluit ; quo disjundti copularentur , difperfi colligeren-
tur, paxque & tranquillitas , ut politica , ita & Ecclefiaftica toti
Imperioreftitueretur. Przprimis, quoniam Ganerzna hzc diffi-
diorum de duabus nempe naturisin Chrifto negatis ad ipfas Pa-
triarchalesfedes penetrare caepiffet , ortä controverfiä infigni inter
ipfos Ecclefiz Propugnatores & Antiftites, fub orthodoxia laten-
tes, de una & duabus voluntatibus & operationibus in Chrifto,
€. g. inter Sophronium Patriarcham Hierofolymam cum —
| "δῶν ἐρῶ oxis
fum Eutychianifmi , partim ex actis Concilij Chalcedonenfis &
rum hic Flaviani, CENE UNNE Epifcoporum opera pro- -
fuit. Quandoquidem non fol
2 | congte-
A
ENT E \
fus ujus Eu-
ty
-
à $ religionis Chriftianz occafionem przbuerint, Cent. V. Magd.
^ Cap.X. col. 599. damnati atque exilio mulctati ; ipfe Flavianus, -
ln E
">. eongregaro, ala Synodi 11. Conftantinop. refcifía
JC deco quodin itiiquo; atiiné ficto; quaft BakBintühen Flavia |
Σ no fidem Nicznam , addendo vel demendo qua voluiffent, cor- vg
ruperint, Neftorianos confirmarint, paganis & 7 udzis
appellationem à judicio hoc petverfo interponens , vi proftratus,
pedibusque ita conculcatus eft, ut triduo poft animám efflaret,
Potiti ergó victoria heterodoxi , Diofcoritz tum dicti, cum or-
thodoxi ob impium Chryfaphium;aulicum Imperatoris,imó ipfius -
Eutychis, acta Synodi corrumpentis, fraudem , emergere non
poflent ; fed innocentia penitus conculcata videretur ; Leo
Pontifex Rom, flagitante Eufebio , in Concilio Romz habito,
acta Ephefina examinavit, veritatemque per vim fupprefkam inve-
. nieris , cecumenicà aliquà Synodo Ecclefiz preflz (übvenirealla-
᾿ boravit, quam poft mortem Theodofij à Marciano Imperatore
impetravit. In quo Concilio, Chalcedonenfi nimirum in Bithy-
. nia:530. Epifcopi comparuere , qui, Prefidente m Imperatore, .
' & prefente Diofcoro cum fociis, acta Synodi Ephefinz II. fuftu-
lerunt, fidem Nicznam & Synodi Conftantinopolitanz ftabilive-
runt, €, ut verba Zonarz ex Centuria Magd; V. c. 9. col. $29.&
$31. ufürpem, anathemate eos notarunt, qui filios binos fBatmerent ,
€à divinitatem. pafibilem afferevent , quique temperamentum. δ
onfufronem duarum naturarum [entire €5 profiteri auderent; amt
- duas naturas in Chriffo ante unionem, aut unam poft unionem con--
fingerent : Quique formam à Domino ex nobis ajlumtam vel ce-
leftem vel alterius naturas fabnlarentur. Statuerunt autem , Fefum
- Chriftum Dominum noftrum, perfeölum e[fe in divinitate , € per-
etium in bumanitate, vere Deum ξδ΄ veré hominem, qui anımä
ratione pradità -€9 corpore conflet : ejufdem. cum parre. natura,
fecundum divinitatem; ejufdem. natura: nobifcum , 585. fimilem
per omnia nobis peccato excepto: qmi unus G9 idem im duabus
naturis , citra confufionem , citra mutationem , citra. divifionem,
citra. [eparationem , agnofcatur : fervatis utrinque. natura pro-
prietatibus , δ in unam perfonam € unam bypoffafin conjpiran- _
ibus. ας fummatim iniit ipe ον i ce ab exilio revo-
cati,Diofcorus veró excommunicatus & a
l
Paphlagoniz civitatem
EZ; A ae Ns i
um
JA EN Ee. Pn DA doin -— ΤΡ a D o Nr GE.
CTS κοι ^ dudo )tàe Ὁ
2 relegatus elt; omnibufq. yxrterca interdictum. | viter
y i hujus: EU mies mali plane ex-
tirpari potuit,quin ditt adhuc i in Ecclefia er ie ya. Eu-
-— tyches in exilium pulfus, in |
defifterent, qui stesura novisque artibus ex-:
citarent, tuteläm partim fübn intibus Imperatoribus Euiy-
Ls ftiniam “ἃ conjug e Theodora decepto ; &
—.— Syneretiftis : - Zenone, c, Agéfiaho, &c. partim indefeffum | borem. ἡ
τ adhibentibus Ecclefie Antiftitibus, preprimisin duabus peftilen-
"tie fedibus, Conftantinopolitaná ἃς Alexandriná , quales fuere:
-. Anthimus & Bafilides Conftantinop. Timotheus Elurus Pro-
— terij interfedtor , Petrus Mongus, eorumque veftigiis infiftentes
. Athanafius, Johannes duo , Machiota feu Niciota & Mela , Dio-
fcorus junior, Gajanus, à P: Gajanitz, Theodofius,à quo Theo-
dofiani dicti , omnes Epifcopi Alexandrini : Imó quotquot tan-
' dem ad 150. annos Chaic cur Synodo contradixerunt, &
vel Acephali, quod nullum haberent certum caput füze ex Neftori-
anifmo & Eutychianifmo conflata harefeos , ut obf. Ado Vien-
-. menfis in Chronic. part. &'ad An. Ch 458. & Nizeph, Call. lib.
18. c. 45. five, quod Patriarcham fuum Perrum Mongum Uni-
tivum Zenonis recipientem minime fequerentur,fedfeorfim com- .
municarent , etiamfi palam poftea in Chalcedoneníem Synodum
anathema conjiceret. vid. Forb. «cap. XIV. lib. 3. Inft. Hift, Theol. ᾿
|. vd Jacobitz , à Jacobo Zanzalo Syro ; Eutychianifmum in Syria
- proponente, cujas fuit Athanafius , feductor Heraclij Imperato-
ris, quorumque Be Rice in oriente adhuc fuo temporelatitfiraé
patuiffe, teftatur D. Chytraus orat. Roftoch. A. 1569. habita, de
' ftatu Ecclefiarum in Gracia & Afia fui temporis,cit.ante Forb. l.d.
Vcl Theopafchitz, Aphthardocerz feu Severited Severo,Agno£- .
tz, vel randem generali nomine Monophyfitz appellati fant. Nam
ficut error plerunque ibi non fübfiftit, ub: incipit, fed femper latius
ferpit,fecundum πολυθρύλλητον {πώ Arifkorelisiiude καὶ aiias d'elivz
πλέω ἕπεται» dato uno abfurdo plura [equuntur.lib.1. Phyf. c. 2.
ita etiam hac errorum propago , infinitos Íchifmaticos difcordix
. .ramosprotrmufit. Imö, non tantum diverfis fententiis pugnabant
: pet Eutychiani , Chalcedonenfe € non admit m :
ME C5 ed
5-
e 00-0 -R89)22.($69— —
^. féd & Ecclefia vexabatur à crypto-Eutychiauis , externe qui
fidem Chalcedonenfem profitentibus,fed hypothefes Eutychis i
mültis fervantes, Quó pertinet controverfia de phrafi illa,an dici:
poffit: Unus ex Trinitate paflus eft? inter Victorem quendam
Diaconum, à parte fua habentem Legatos Hormifdz , rejicientes
hunc modum loquendi, ceu Patribus inufitatum & ipfo fenfu he-
reticum ; & Monachos quofdam Scythas ex altera parte,ab Hor-
misda poftea damnatos, & haereticos pronunciatos, vid. 3. Conc.
inlibris Epift Hormifdz. Utebantur crypro-Eutychiani ejufmo-
. di phrafibus; quz utrumque fenfum admittebant , ad imponen-
dum recté fentientibus; Ita cum orthodoxis patribus, contra Ne-
ftorium, ‚perfonarum unitionem fubfiftentialem , fecundum illu-
ftrationem aut affectionem dicentem , adhibebant fubftantialis feu
naturalisunitionis voces; fed alio fenfu. Patres enim intelligebant
unitionem naturalem ratione terminorü uniendorum, ut Neftorio .
contradicerent, perfonalem ratione terminorü uniendorum dicen- ἡ
ti ; illi vero ratione termini ad quemita dicebant;ac fi illa unitio fe
| in unam naturam terminaffer, quod Eutychesetiam docebat.Tan- — |
dem vero, cum nec ita ungues fuos occultare poflent, aliomodo ἡ
hanc hzrefin coeperunt proponere, Macarius, Sergius , Pyrrhus;
Petrus, Paulus &c. Conftantinopolitani, & Cyrus Alexandrinus,
itidem crypto-Eutychiani,Monotheletz dieti,ubique quidem or-
thodoxiam & Chalcedonenfem fidei crepantes; & tamen füb ὁ΄
una voluntate & operatione , unam naturam compofiraminftl. 6 |
lantes, & μᾶς fuä fraudulentiá , ὃς dolofis machinationibusfurtim /— -
erroneas opiniones invehebant, &in Ecclefiam diffeminabant, ut — —
lues illa totam orientem occuparet , imó etiam Africam infeftaret.
teft, Cent. VII, Magd. cap. V. col. 42. - "EG. MD LET
| Re
Remedia ad- Hifceab Eutychianis excitatis turbis fedandis, varia quidem
verfus hzre- applicata erantremedia.. Obviam enim itum eft tàm Eutycheti,
fin Eutychia- quàm ejus fectatoribus, fcriptis, difputationibus, Conciliis , Ana-
norum adhi- rhematifmis, ut in precedentibus aliquo modo dictum ; imó,qua
"bit potuerunt,cüm à Politico,tum ab Ecclef.Ordine,adhibitafunt re-
media. Sed quácunque tandem vià animorum fymphonia tenta-
retur, verum tamen femper illud manfit Apoftoli : Oporzer €$ he-
refes inter vos effe ut qui probati funt manifefti fiant in vobis.1.Cor.
= XI
‚LLC TIC
n δ ενε,
AM Kor u
L] NC γ᾿ “΄ "-
s -Be2)23( $689 ὁ ὁ.
' XL,19. Heraclius itaque, cum neque damnando malé fentientes,
. ut in Conciliis fiebat! ien en ubique OPE E
. "Zeno Imperator tentaverat , tranquillitati confultum videret, hu-.
. maná {πῷ fretus prudentià , concordiam inter partcs futuram fibi .
v perfuaderi paffus eft, (i medium aliquod proponeretur, quo con- — —
—— fenfusad fpeciem internus indo&trina, fine quo externus perfiflere. Ὁ
. non poffet, conflaretur, in quo omnes , tum exiftentes dans bir
(pariter convenirent , nimirum , fi dux in Chrifto natur cum or-
. thodoxis, & una folum voluntas cum Eutychianis , ftatueretur.
Nam in eo & Apollinariftas, verbum loco animz in Chrifto po-
nentes convenire, rectum erat ; Item ipfos Neftorianos in Mui
de una voluntate fententiam confentire , patebat, quód unionem .
Dei & hominis fecundum folum effe&um ἃς voluntatem pone-.
"rent: Eutychiani verö, unam duntaxat naturam in Chrifto fta-.
tuentes, peculiares hujus facrilegij affertores videbantur. tefte Ma-.
. ximo in Difp. cum Pyrrho Monothelerä, apud Baron. $.6.ad
Ann.628. Vanä igitur fpe demulcebatur Heraclius, quod puta-
ret hac novitate , aut dogmate , de quo in precedentibus conciliis
. nihil adhuc definitum eflet, fe id prarftitutum, quod antchac à tot
politicis & theologis veritate obtineri non poterat : Erat illis hoc
- inventum; quo plus aliis fibi fapere videbatur, inftar Mox« noviter
inventz, quà incurabilem diffidiorum podagram fanari arbitraba-
tur ; cum tamen, fub delicato nomine fana tranquillitatis , dolo-
‚rofam veritati catholice inurerent notam. -
NULLUM Iu. e. AU RAE WE
- Juvat híc medium illud, à medio feu via regia defle&tens,
omnium confpectui fiftere, atqué ex. Annalium Baronij δ, 8, anni
619. quoad ipíà verba ex actis Concil. Rom. fub Marino Pontif.
' habiti, citata, apponere, Quod fic haber: :
Expofitio orthodoxa fidei, fatta à piifimo €$ Deo confervan- Tirulus.
do noffro Domino magno Principe Heracho, propter emer[am ab ali-
quibus altercationem pro requifitione operationzs,con[onans in ommi- .
bus [andtis € univerfalbus quinque concilüs:quam cum multa (atis-
faltione Ed gratia exceperunt Patriarchalium [edium Prafules, €6
gratanter ei con[en[ernnt utpote pacem [anttis Dei Ecclefits inferente.
| Credumus in. Patrem , € Filium, €9 Sp. S. Trimtatemcon- 3e "Trinitate
fabftantıalem , unam. Desuatem , [eu naturam € effentiam, virtu- confeffio,
i cm S. | τς temque
"
A
- mit diea: in gm perfe T |
tes uninscuinfque fübfiftentia Jussuhiirbei UNE VM:
tate, E$ Trimitatemin unitate, unitatem. quidem | cundum elfenti:
five Deitatis vationem. Trinitatem autem fecundum jubfifles
five perfomas : nec enim unum jecundum effentiam |
perfonarum differentia excedimin : neque autem Tvimtatem per- ^
fonarsam confitentes , unam deregamns Deuatem, unus Deus. Pae
ter tinis Dens Filins,umus Deus Sp. S. emus bac tria Deusin ekdcm
6 irmmntabii Deitatis ratione.. Nam perfonarum differentia Dei-
tatis five effentia mon infert divi jionem. Unam ‚gun confitemur
Deitatem, familiavitates inconfujas [ervanten,C$ nom in uma pero 1
fónam trebus mosninibus uuncnpatem afferentes bac tria fecundum
Sabellium , neque antemin tres e[fent:.asunam Deitatemdividen-
tes, aut extraneum facientesa Parris effentia Filium, aut Sp. San-
Anm, fecundum infaniam Ari. UnumenimeStın tribus , Deitas,
rt dicit Magnns Gregorins ın Theologia, €$ Ira vum, in quibns
Deitas, five, (ut verifme dicatir) qua Deitas.
| De verbi In- Confitemur atitem mum [anéla Triniranis unigenitum fim
carnatione
aflertio.
Dei, Dern verbum à Patre progenisum ante ommia fecula lumen.
- . de mine, [plendorem gloria, vnitum paterne [ubflantia.per guem
omnia falla [unr , ın extremis dicbus propter nos C8 propter mo=
fram falutem defcendere de calis ‚ditnarigue in intatfo utero Jan--
Ekifima Dei gemiricts, 9 femper Viriinis Maria habitare , δ ex
ea conglomerantem fibi carnem in una a fibfearntia. animam bal en-
tem rationalem atque anteliclualem , natum effe ab ea, δὲ femper
manentem perfetum Deum, enndennzue fieri perfeftum bominem
inconfo. sé atque indivise, confibftantialem Deo €$ Patri, cundum
Deitatem, € conful Jfantialem nobis eundem fecundum bumanita-
tem, €4 per omnia [imilem nobis fine peccato. "nde δὲ duasna-
tivitates eju[dem unigeniti Dei verbi confitemur , unam ante fecula
à Patre , fine tempore , € imcorporabiüiter , alteram spfius ın extre-
mis diebus à fantta intaktagne Dei genitrice, € femper virgine
Maria cum anımato intelletluali ejus corpore. |
-
Quapropter Janttam, € nimis laudabilem femper virginem
Maviam vétle € veraciter Dei genitricem praduamms : non quia
Dei verbum initium ab eoarcepit, ut effet, fed im extremis diebus in-
unie ‚ex ea immmtabilizer homo Jaltus est, 9 pafronem pro
UN nobis
᾿ς animatá intellelualiter ejus carne offendit, neque guaternitate no-
- bis pro [antta Trimtate introdutla : abfit : mec enim quarta per-
«fona additamentum. [ancla Trinitas fu/cepit , incarnato uno ex ea
Deo verbo. INeque autem alter verat, qui miracula operabatur ficut
.\ Deus, alter autem , quam tpfe , qui pafiones juflinuit , [ed unum
eundemque. filium confitemur , Deum fimul ۈ bominem , unam,
fubllantiam , unam perfonam paßibilem carne , impafibilem Dei-
tate , perfetlum Deiate, perfetium eundem humanitate, 88 ipfius
᾿ς aptracula € paßiones, quas [ponte fufhinnit corpore.
|... Unde ex duabus. naturis uuum. Chriftum confitemur nnum
| filium, unum Dominum, unam perfonam,unam fubflantiam com-
| pofitam, € unam naturam Dei verbi incarnatam corpore animato
antelletnaliter, ficut. Cyrillus Magnus fapmit € docuit: Et in dua-
bus naturis eundem ejfe glorificantes , ut in Deitate € bumanitate
unum Dominum noftrum fefum Chriftum verum-Deum cognimam |
effe confitemur ; differentiam per bunc modum folum figmficantes
naturarum pro quibus inconfuse ineffabilis unitas falta est. Nec
enim Deitastransmigravit in carnem, ued, caro in Deitatem trans-
mutata est, [ed in proprietate naturali , &5 pro uninfenju[que [ubf-
flentia umtate utrumque permanft..—
Unde unum [cimus Filium Dominum noftrum Jefam Chri-
flum ex initium-non babente Patre, € ex intatla matre , eundem
ante [ecula, € in extremis diebus conflitutum, imnpaffibilem atque
paftibilem, vifibilem € imvifibilem, unius eju[demque miracula 85
paffiones pradicamus , € omnem, divinam & humanam operatio-
nem uni eidemque incarnato Dei verbo tribuimus , €d unam ei of- _
ferimus venerationem [ponte € veraciter propter nos crucifixo in
carne, C8 exfirgenti ex mortuts, C$ in calos afcendenti, €3 refidenti
— dn dextra Patris , €9 iterum. venienti judicare vivos € mortuos :
- ANullo modo concedentes alicui ex omnibus unam vel duas dicere five.
docere operationes in divina Domini incarnatıone, [ed magıs (fuut
E fantla ἐς univerfales tradiderunt. Synodi P ES Fi-
It i ᾿
,
m Ἐπ ον ΟΝ Ἦν SA, ^ 1
(0 M5):e(S9 SE |
lum. unigenitum. Dominum. noftrum. Jefum Chriflum verum |
Deum confiteri, operari divina &$ bumana , €$ omnem Deo con-,
ἐδ bomini operationem , ex uno eodemque incarnato Deo 6
verbo indivise € inconfuse procedere, € in unnm eundemque for-
tiri, eo quod unius quidem operationis vox , licet ab aliqui Pa- —
tribus dia est , tamen turbat. &9 exterret quornmndam aures, arbi- |
trantinm in interitum eandem prolatam effe duarum naturarum.
quain una [nbfiflentia unita funt in Chrifto Deomoftro. ^
Impugnatio Sımihter autem. € duarum operationum vocem multos [can
duarum in dalizare, utpote à nemine ditlam [antlorum 86 pracipyorum Pa-
Chrifto vo- 5. Sed ed fequi in eo, uit duas confiteamnr voluntates , comtrarie —
duarum. rd venientes,Deo quidem verbo volente falnberrimam paf-
S fionem explere, incarnationem autem in eo fatiam obviam euntem
spfins voluntati, € oppugnantem , & exinde dua contraria volentes :
éntróduct,quod impium est, € extraneum Chriffiani dogmatız.
S: enim infanus INeflorius , licet dévidens divinam Domini -
noffri humanitatem, &d introducens filios duos , voluntates ıfborum —
dicere non estanfus,e Contrario autem confonantem voluntatemineo, —
formatis duabus perfonis,confeffus est: quomodo poßibileest,orcho- —
doxam confitentes fidem , & unum Film Dominum "ofirum Ie- _
2 fmm Chriftum , verum Deum glorıficantes , duas 88 bas contrarias
voluntates in eo [ufcipere ὃ Be ΙΝ
Unde [antlos Patres in omnibus €2 in hoc feguentes,unam —
voluntatem Domini nofhri lefu Chrifhi veriffmi Dei confitemur ,ut-
pote in nullo tempore animati intellecbualiter ejus Corporis fepara- -
Lam, nec ex proprio impetu contrario motu, unito ei Dei verboin und
fitbflantia, naturalem producere ejus motionem ‚fed quando € qua-
Jem & quantam tpfe Deus verbum voluerat. Hac ptetatis dogmata
nobis tradiderunt qui ab initio prafentialiter viderunt , ۈ mumifri
verb; fatti [unt , eorumque dıfeıpuli €8 fucceffores, quiá, feguenter
a Deoinfpirati Ecclefia Dolores, i, e. [antia δ umiverjales qninque -
Syaodi beatorum a Deo [u[ceptortim Patrum , i.e. quiin Nicaam ὦ
€ in banc vegiam civitatem , necnon in Ephefum primum € in
Chalcedonem , €$ iterum in Con ffantinopolin in quinto congregati
fret concilio. er Dn
Et bac in omnibus [equentes, E8 divina eorum fufcipientes
dogmasa, omnes, quos exceperunt, excipimus, €$ omnes , quos ejece-
4 runt;
i
b
n uen S eicimus me arde iid proven rn
| 1 Arınm, Eunomium, Macedonium,Apollinavem, Origenem,Eva-
(2 grinm, Didymum , Theodorum Mopfveftenum, Neftorium; Emy-
E- ‚chen, Diofcorum, Severum, €d impia cripta Theodoreti, que con- ——
-. ra retlam fidem 89 Ephefinam primam Synodum 65. duodecim Ὁ
capitula fanthi Cyrilli, tne pro T beodoro €$ Neffovio conferi= -
po perunt , € nuncupatam Iba epiflolam : Ed hortammr omnes Chri-
4 fee fie fapere €8 fie glorificare, nihil addentes δὲν, nibil febtva-
entes, nibiltransmutantes, fecundum. quod feriptum esi. Defini-
- tiones eternales à peu Ecclefie Sacerdotes ad pnm CHN- c
N vraie ME
\
x
Heraclii fidelis in 1e ἠδ Chrife Da
. Princeps fiebrotauit.
* Hac ill vice, illudpomum wu, illa pietatis & pacis
arva, quz multa quidem fecundum catholicam fidem , ad impo-
,. nendum non cautis ingerit , c.g. proponit Doctrinam de Deo in
τ effentia uno & trino in is; producit fententiam deChrifte .
. Concilij E hefini , de duabus ejus naturis, fecundum mentem
Concilij C cedorienfis : ed éum Hoc melle vencna mifeee, Pre.
terquam enim , quod generalibus vocabulis, quibus tegi folet he-
reticorum pravitas , utatur, item quafdam phrafes libertus ante or-
tum Neftorium ὃς Eutychen, à prifcis ufürpatas , poft illos verö -
non ita commodase. g. Conglomerationem carnis in una fubftan-
tia, item compofitam fübftantiam, & unam naturam incarnatä &c.
corradat ; qualis fit pacis pr.:co (τὶς oftendit fententiá de opera-
tionibus, quod neque una neque plures dicendx fint; ur ὃς de vo-
luntatibus, quod non duz fint; feduna. ΝΥε tamen hujus afferei
fundamento deftitui videatur, hofce graviflimos errores non feri-
turz oraculis, quod non poterat ; fe fe d, haereticorum more, con-
| fm fu Antiquitatis fe probare potius jactat, quàm probat. -. Infu-
perque ut omnibus modis orthodoxa videatur, haereticorum no-
τ mina, qua tum invifa erant, damnat , quorum tamen hypothefes
^. inmultisretinet & fequitur, — Ut igitur unicuique evidentius per
᾿ς verfitashujus fcripti pateat , prmifsà. häc fynopticä quafi recen-
- fione, ad Tractationem feu examen imi reciratie ἐκθέσεων, γε
‚ defeendemus.
Er vel aerà σον Sei
P ug-
SE u
EN τ
ia "CNW ^ x n XIL yas. fre ΕΝ X m
Quaftio 1. .. Quatitur ergo primum: An Heraclius habuerit poteftatem
AnHeradius tractandi rem hanc Ecclefiafticam > Negativam his Baronius de-
habaerit po. fendit verbis: Quid enim , inquiens , pertinet ad Imperatorem fi-
"i^v dem exponere, C$ de rette credendo formulam Eochhe catbolice
Negatur à praferibere? ES Imperatoris oblatam ab Epifcopis accipere fidem»
Pontifi, non Epifcopis dare, ut [ape te[lati [ünt Patres, € inter eos S. Am-
brofins ad Vaalentinianum , Nemo orthodoxorum debuit confentire,
( fc. huic ἐκθέσει) etiamfi im omnibus catholica videri potuiffet. ad.
Ann. 639. $. 9. Et paulö anté ad Ann. 629. $. 12. Swo femper da-
n0, dicit, fe immifcniffe Principesin dormatibus decernendis, plu-.—
vimis fuperius ect declaratum exemplis, quod maxime in Heraclio
perfpicuum demonflratur Sc. Satis Principiad falutem, ut. obortas
- de fide quafliones deferat ad primam fedem, £4 à quacontroverhe
dirimantur, cujusarbitrio ( ft cau[a exigat) Cd univerfale concilium
congregetur atque interim ipfe nulli fe implicans noviati, affectu.
liber, quid ab Ecclefia decernatur, exfpeötet, ut [eguatur. Ex. hoc.
quidem ex communi Pontificiorum fententia, qui fua doctrina ὃς.
praxi Magiftratui politico, ceu laico , omnem curam facrorum ὃς
jus examinandi doctrinam publicam , penitus eripiunt , eumque
tantum eorum qua á clero ftatuta funt executorem faciunt. Ge-
nerale fiquidem apud illos interdictum eft. T. 1. Decret. judic. τ.2..
Decernimassut lascı Ecclefrafhica tratlare non prafumant, quod cla- -
rius explicar Cenfura Colonienfis Art. XII. lud est certum, alıe-
num e[[e à Principe Rempublicam adminiftrante, definire dubiacir- .
ca fidem, fed boc relegandum ad [olos Sacerdotes, Deinde hoc tan-,
zum efe Magiffratns officium quoad veligionis negocium , ut ın eos,
quos Pontifices paná percellendos putant,animadvertat,imo, etiamfi
Magiftratns animadvertat, quo[dam errores €9 abufasinrebus Ec-
clefiafhscss irrepfiffe ; non tamen illi licet veformationem infhitueres
fed Sacerdotes benigne ad moneantur , quod fi admonitionibus nihal
proficitur, Jummns est alins in Ecclefia prafal, ei deferendum est 1d
zegoct. Qug verba Exc. D, D. Praf. allegavit Difp. de Beneficiis
Minifterio B, D. Lutheri Mag. Pol, exhibitis, 8. 15. con£. Bellar-
minus lib.1. de Pontif. Rom. c. VII. & Becanus Man. contr. lib.
V.c. XIX. Cum quibus convenit praxis, dum tempore Κ οἴοσ-
mauonis Paulus III. Carolum V. arguifle refert B. D. Tage
25 VY ROM
4»
5
τοὶ τὰς
px eem,
[ i
ΕΣ
RN > Y
2 xm
"ru YR DAD uh Um ."Poiri m VIT a
a N RE 005
— Tom. VIII. Jen. Germ.p.208. Eg gebühre nicht einem Käfer
nod jemand ein Concilium ansufegen 7 aud) nicht ein National,
fonbern allein dem Pabft/ der allein Machr habe zu ferin/ ordinis
„ren/fcdyaffen alles was in der Kirchen su glauben und zu leben iff.
"i £o mU sri. ;
- Contra veró ftat noftrorum fententia , qua Anti-Chriftia- Affrmatur à
nam Pontificiam Monarchiam,deferiptam 2, Thef. 2, 4. dereftan- nobis,
tes, utique Imperatori , ad. Dn aut aliis quibufvis fupereminenti-
bus Magiftratibus curam religionis cum fcriptura , abftracta reli- -
gionis feu cultus qualitate, tribuunt, utin quacunque, quam pro -
vera & divina habuerint, religione, poteftatem hanc fuam decen- -
ter exercere , teneantur. vid, B. Lutherus ad Quaftionem illam :
Dbdie Obriafeit fatfcber Schr trib Keserey wehren felle? Tom.
V. Jenenf. Germ. f. 155. Comm. in Pf. 82. D. D. Calovius ita :
Magiftratus Chrifliauus à cura Sacrorum € Religionis adeo excln-
dendus non est, ut eadeim ipfi vel imprimis incumbat. Non quidem
= potest con[cientias ad fidem. δ religionem cogere, poreft tamen da- -
7 élrinam £5 profefsonem publicam [ancire,£9 per [ymbola atque ju-
vamenta inea.praflita adfiringere , qua nemini eludere fas est [ab
E. o pratextn libertatisconfeientia. Synopí. Contr. Art. 16. pof. 4. & 6.
ἜΣ ΝΣ ΣΝ
» Tam. Etprimitivz Ecclefia praxin, quam multis oftendit Excell,
Finis enim. Magiflratus eft, ut nos privati Chrifliani tranquille,
pi? €$ honeflé vivamus. - Hic certe non fufhcıt tranquillitas à publ-
eis latrociniis, (ed con[litutiones.leges, judicia fuper religione , pieta-
te, boneflate omnium € fingulorum [ubditorum , ut inquit Magnif.
D. D. Seb. Schmidius, Przceptor meus ztatem venerandus.Coll,
Bibl. ad dict. 1, Tim. 2.1, 2. 8.22. Idquefecundum libros noftros
fymbolicos, Nam verba Aıtic, Smalcald. Form. Concordia in-
fertorum p. 350, ita fonant : primis autem oportet praecipua mem-
bra Ecclefia, Reges € Principes, confalere Ecclefia €$ curare, ut er-
vores tollantur, Cd von[Gtentie [anentzr. ficut Deus nominatim Reges
bortatur : Et nunc. Reges intelligite , erudimini, qui judicatis ter-
D. D. Prafes in Antiquit. fuis Ecclefiafticis Secul, I V. Art, IL
- Sé&. I. S. 13z. feqq. » *
τ μὴν RER, 8288 d E
Sed hanc extenfivé abfolutam , Magiftratui & Principibus Non fimpli.
< Y ΕΣ . “Τ᾿ . . = .
. Jneminenti Majeftate eonflitutis, poteftatem concedentes, non cttr
v D 3 ὦ inten-
u-
^
. Ϊ
D
uerit, ipfis _
etiam liceat, verüm lege divina, nature & gentium limitatam in-
telligunt. Sicnt enım indignifimum fuerit Principi, fuam auto-
vitatem. €5 potentiam conferre ad confwmandam idololatriam &3
catera infinita. flagitia , ut loquuntur Articuli Smalcald.l. c. [τὰ
etiam infignis abufüs foret poteftatis , fi novam Doctrinam facr. _
Literis contrariam. excogitare & Ecclefix obtrudere; fi externam
curam ad internum animorum Dominium extendere, ex poteftate
Ecclefiaftica fpiritualem facere; fi non contentus officio tibi com-
miffo, minifterij Ecclefiaftici munus etiam ad fe rapere , exemplo
Uzia cap. 2 €. v.19. 2. Par. aut miniftris Ecclefix leges , cum of-
ficij, ipfis demandati, partibus pugnantes, e. g. de non adhibendo
elencho in populo informando , de non monendo de vitandis
Pfeudoprophetis, ὃς non nominandis falfis Doctoribus &c. con-
inh? abfolutam , ac, fi pro arbitrio , quicquid li
- tra, Ef. $8. 1. &c. Tit. 1. 9; feqq. 2. Tim. 4. 2. prafcribere vellet.
De quo exceflu & abufi poteftatis y eft B. D. Lutherus,
dum expofitä incredibili ordinis Ecclefiaftici Tyrannide adverfus |
| ni ftatum, ne Cafaribus quidem & Regibus exceptis &e.
übjungit : Nun aber bag Evangelium an Tag fommenzumd Εἰ τσ — —
lich unterfcheid gibe μοί ει Weltlichem und GXeifttícbemEstane
de / und lehrer dazu / bag Welrlicber Stand fepe eine Börrfiche
Drdnung/der jederman gehordhen und Sie ehren folle. Dafind
Sie feötich worden’ daß Sie (off und fren find und die Geftlio
dien Tyrannen die Pferffen einziehen müffenz und fib das Spiel
gleihumbfehrerre. D das fügelt Sie (o wol/baf Sie auch (dier
„nicht tviffen / wiemuhrmillig Sie foldser Snaden und Srenheit
mißbrauchen wolfen Tom. 5. Jen. Germ. fol. 148. in Pref. P[.82.
Nam jura Ecclefiaffıca babere , quantum ad difpofitionem exter-
nam,non eSt dominari, éd profpicere anımabns, preferibere non ab-
flute, fed ex agnito typo Doötrina € confilio Doktorum, egregie di-
cit D. Joh. Adam. Ofiander. lib. 1. c. 3. annot. ad th. 16. Hug.
Grot. de T, B. & P. Modum quidem docendi velpradıcandi potest
praferibere, modum adminiffrandi Sacramenta potest difponere;
quia bac τοὶ to concernunt : non autem ves ipfas pro arbitrio fuo
Jancire, € ad ea, qua ad τὸ ἔσω fpetlant fefe ingerere : in quibus
aliquid immutare, ne ipfe quidem Pont. R. valet, quin [ὁ AntiChri-
um offendat, ait Theologorum Senior D. Calov. Syft. Theol,
- Tom.
le —— ^ ὅὉ᾿ 1
a
am FA 2 νὰ t us
10877 SAHEN Nw MA Sa AE > ^
E v 7 ce o
\ k 2 Tom. VIII. Art. 3.05. Ρ. 341... ΤΡ: m, licet nonita horrida
|
E phrafis fit, Imperatorem, R ; feu quemcunque M. Politicum
τς füpereminentem effe caput Eccle, quam Pontificem , fi de
. membri Principis dignitate & fümma infpectione accipiatur, quo- -
. miam ipfa Scriptura S. Capitis titulo Reges ornat, & Clerum ei
. . fubfternit 1, Sam. 15.17. Non tamen , quoad Dominium inter- -
| num Caput Ecclefiz dici debet , quod folus eft Chriftus. Magi-
(0 ftratus autem Politicus, fi eft pius, eft parstantum Ecclefix, & —
. quidem ejus nutritius, nec debet Ecclefix rect fentienti ὃς dex- |
. u$ judicanti jus füum eripere. vid. D. Calov. Judic. Theol. ad
fcripturam fapere voluetit , abutitur (4 poteftate, neque Ecclefia
.. .illiad obediendum obligata eft; cum obedientia Magiftratui de-
. bita , ufque ad aram , non ultra γὴν Seen ’ Quod bene ob-
iliffimi , Sigifmundo Regi,
. fervarunt Status Imperij Suedici no
3 ᾿ Pontificiam Idololatriam introducturo , obfequium denegantes,
EC neque falfos Doctores, Anti- Chrifti (atellites;recipientes;(ed regno |
.. tjicientes. Item Rigenfes in Livonia, fe, cum tempus Calenda-
^. rij Gregotiani juberentur obfervare, ex templisfübducentes, apud
|o Calvif. ad Ann, 1585. Idque exemplo prifeorum , nempe Athana-
τς fj, Arium Alexandriam revertentein , literis licet — in-
τς fructum , in Ecclefiam tamen admittere nolentis; ficut nec Ale-
‚xander , Anteceffor ipfius , eundem recipiebat , ne focietatem Ec-
-' defüfticam cum hareticis inire viderentur. plura exempla vide-
antur cirata ab Excell. D, Prefide in Antiquit. Sec. IV. Art. II.
Se&L$.1. — $. XV. NIE UA
Etex hifce jam in aprico eft,quid de Heraclij facto fentiendum, pé erg
.. utrum jufte an injuft? egerit? Diftin&ione namque opus efle ar- MORE
τ΄ bitramut , inter thefin & hypothefin. In thefi loquendo utique
competebat Imperatori, ut follicitus effet de orthodoxa fubditorti In tbefi com- ᾿
— fide & doctrina, tanquam pius Pater, cui non tam filiorum vem- re
_ poralis, quàm etiam etetne falutis cura füfcipienda erat: imo zu PM
pie feciffet, fi buic fino officio defwiffet > mec poteffate [uA Ecelehaftica
vc Mfont firiffet , docet Magn. D. D. Seb. Schmidius thef. 21. difp. a9. -
Don sed i ad difputandum propofità. Competebat illi, ut fol-
τ᾿ licituseffet de compofitione dilfidiorum , prxptimis religionis , fi-
τ΄ quidem hac maximas belli faces excitayerunt , nec unquam in ci-
^»
H
a
bh
Nm.
H
j vilibus
Bt. —
πὰ ἢ Y x : A κ' r
OM * $ » ^
εἰ d i - -ς E br
ER ' zr. x
om N, y T ^:
j^ ,
vilibus fubdirorum animi coalefcunt, nifi in ipfa actionum fumma, *
in R eligione (cilicet prius convenetint, atteftante Schönborn, Po-
lic. lib. I. cap. XI. & plurima exempla demonftrant. _ aso
tebat illi, ut follicitus effet, de publicandis fidei edictis: Quorfum
enim generale ejufdem officium ? quippe cum tefte Apoftolo
Rom.ı3, 1. poteftas ejus fit fupereminens, cui omnis anima, Sa-
cerdotibus minimé exceptis » fubjecta eft ; certé & jus νομοθετιχὸν
habeat oportet , circa omne bonum etiam Ecclefiafticum. Ad
quid illi commiffa effet utriufque tabula decalogi cuftodia Deut,
17. 18.íeq. nifi & leges Ecclefiafticas divinarum legum , ad prio-
rem tabulam fpe&tantium appendices & cuftodes promulgare au-
fit ? Quomodo poffet vocari Nurritius Ecclefiz apud Ef. 49. 25.
c "eejee(ede “ἢ
Si illi de nutrimento innocuo profpiciendi poteftas adempta? :
Quod fi enim follicitudo in religione & judicium de doctrina
omnibus Chriftianis incumbit. 1. Theff. y. 21. quis id de Impera:
tore negaret? cüm ipfe Deus dicat Pf. 2.10, 11. Ez sse Regesin-
telligite , eyudimini , qui jndicatis terram &3c. Servite Domino ın
timore. Cc. Quomodo autem Princeps Domino fervi in timoresmfi
ea, qua contra jujja Domini fiunt, religiosa feveritate probibendo:
" atque pletlendo ? cum alıter [erviat, quia homo et, nimirum fide-
Liter vivendo , aliter quta Rex eSt , nimirum leges jufla' pracipientes
€} contraria probibentes convenienti vigore [anciendc ut Augulti-
' nusEp.$o. ad Bonifacium comitem eleganter ad h.l. habet, Ut
jam nihil dicamus de laudatiffimis, quz Imperator prz oculis ha-
buit , exemplis tàm piorum Regum V. Teftamenti. e. g. All,
hanclegem ferentis: Nifiquis quzfiverit Dominum Deum Ifrael,
morietur. 2. Chron. 14. 4,13. Ezechiz zneum ferpentem con-
terentis 2. Reg. 18, 4. Pafcha indicentis alio , quam folitum erat
tempore, ob immunditiem Sacerdotum. 2. Par. 30,2. Jofiz, idola
fübvertentis , & Principes confiliarios ad inftaurandam domum
Jehova mittentis. 2. Reg. 23. 1. feqq. & 2. Par. 34. 7, 8. aliorum-
. que; quàm etiam Imperatorum & Regum Chriftianorum N. T.
predictorum pietatem imitantium. Conftantini M. Conftantini, '
Conítantis , Theodofij , qui in conciliis convocandis ; moderan-
dis & terminandis; falfa Religione cocicenda, & vera intro-
ducenda , fovenda, & propaganda , legibus ferendis de facris feu
perfonis, fcu rebus, fe fatis oftenderunt effe religionis ὃς fidei pro-
raul "fo snc: . e
^
fr v ἃς
ΐ i
3
|». propugnatores, nedicam autores, ut vocatus eft Conftantinus M,
.. inantiquaaliqua infcriptione. Conf. Excell. D. Praf. Antiq. Ecc.
B Leser. legg. 0 “Ουρι gl
^. Sed in hypothefi & ufü poteftatis (az peccavit Imperator, _
... quod heterodoxam fententiam amplexus fuerit , nec exemplo pio- f ἀνα,
. rum fupra memoratorum Principum , ad nutum & du&um Pro- & P. n A
|» phetarum Afariz. 2. Par. 15. Jefajz, 2. R eg. 19.2. Hilkiz Scio: teftatis pec-
- is. 2. Reg. 22. 25. Ecclefie profpicientium : itemque Co ini cabat.
M. Theodofij, Caroli M. aliorumque, Synodos prius convocan- |
tium , quàm Ecclefia aliquid imponentium , fcripturas confülue-
rit, & cum orthodoxis Epifcopis contulerit prius , quam hereticis
affentiretur, aut edictum publicaret. Sicut enim Doctor Ecclefiz
Beach gravioribus, & totam communitatem attinen- _
τ tibus;per fefolus,cx zelo licet, & pietatis ardore judicare quicquam
. δὲ ftatuerenon poteft ; ita hoc etiam nequit facere Princeps fecu-
— faris: cui non fufficit zelus & pietatis ardor, aut ratio aliqua poli-
. .ticaad officium fuum en nifi accedat fcientia , quz ze-
> lum & ardorem dirigat. conf. Rom. ro. 2. cum noxius (zpiffime
- fit zelus abfque fcientia ὃς caufzindagatione , praeprimis in rebus
— fidei, ubi maximé neceffaria eft, ut vera religio à fal(a, idololatrici
. €ultusá legitimis difcernantur ; & religionis veritas ὃς pietatis in-
tegritas ex verbo Dei hauriatur, vid. D. Gerhard, Tom, VI, LL.
Theol.l.2 c.6. (e&t. s.m.1.. Eo enim digitum quafi intenditdivinus -
Pfaltes P(al. rz, 10. Er »nc Reges, inqniens , intelligite, erudımini,
qui judicatis terram, q. d. Scrutamini ícripturas,&c vobis fcientiam
. €xilliscomparate, facite vos erudiri , eorum nimirum , quibus cura
verbi commiffa, confilia expetendo, & ea, qua: ad conftituendam
Ecclefie pacem & tutelam pertinent, diligenter inquirendo, fecun-
dum illam fcientiam judicando, atque finceram Dodttinam pro- '
|. pagando, & legibus juftis communiendo. Quod cum Imperator
τ Heracliusnonobfervaffet, & in ufu poteftatis fuz , & in ipfo actu
. judicandi hoc fio edicto turpiffimé peccavit. Omiffam enim in
cognofcendo curam non poterat non fequi iniquitas , & in deci-
“ dendo injuftitia, ut ar&xlos agens , neque fraudem Eutychia
. perfentifcens , in falfitatis patrocinium , & veritatis damnum &
. Agnominiam., medium hoc unitivum iniquiffimum ederet , ut
εχ fequentibus patebit, : | Kite vid
"u LA RE A LA $.XIV.Qua-
,
\
A xi
E IN € 4 y s.
ERE =853)34.168=
SETS Στ Tu 8, CN ΨῬΕΙΡΕΣ iiu M. IU ἢ
| _ — Quuriturnamquemerito IE. An %ßers haec contineat le-
qut T - gitima media rope pattes inter fe controverfas? Affırma-
enden CB Dar quidem Imperator Heraclius & fequaces,his rationibus fuf-
tima media ἀν npn dp, e ger un 35: Fano
contineat? — fulti, quod dicerent , formulam hanc fuam fyncreticam congruere
Aftabadver (2) cum V.univerflibus Synodis. Ita enim ἐκθέσεως tirulus
(1.) re
fapatt haber: d nee in omnibus fantlis € univerfahbns V. Con-
Rauo. —— (5. Eriub finemferé : Her pietatis dogmata tradiderunt. πος
bis, qui ab initio prafentiahter viderunt , € minifly i verbi fall :
Jant , eorumque. difcipuli €. fucceffores , quique fequenter à Deo
in[pirati Ecclefia. Dotlores, i. e. fantla. € univerfales quinque
Synodi beatorum δ à Deo fafceptorum Patrum , i.e. qui in Ni-
caam, & in banc regiam tivitatem, nec non in Ephefum pri
mum,eS in Chalcedonem, 85 sterum in Conflantinopolim in
Ratio2. 20 congregati fimt. Concilio. (2.) Cum fententia re P
viventium Patriarcharum , melius dixeris Harefiarcharum. Ita
à iterum ἔκθεσις: Quam cum multa jatisfatlione € gvatià excepe-
vunt Patriarchalinm fedınm Prafales, 9 gratanter ei confenferunt.
Erant autem Prefüles Patriarchalium fedium ipfi Heraclij fedu-
&ores, nimirum Sergius hujus Expofitionis fuafor, ut füpra often-
dimus, Epifcopus Conftantinopolitanus , occultus hereticus ; ut
'eum defcribit Baron. Ann. 633. 5.24. Pyrrbis Monachus Chry-
"fopolitanus ordine Presbyter , Sergi] in cathedra peftilentie füc-
ceffor. Cyras primum Lazorum, poftea Alexandrinus Epifcopus,
| cum quo magnam amicitiz: conjunctionem iniiffe Heraclium,
Baronius ex Sergio refert. $. 6. ad Ann. 623. Hi erant non folüm
confentientes huic formulz , fed etiam infignes ejufdem propu-
gnatores. vid. Baron. ad Ann. 639. $.13.14.16. Quique nid
ye rapueruntipfum R, Pontificem Honorium , quem quidem
aronius, ficut mirandum ejus , aft nobis fuperftitiofum , cultum
divinum deprzdicat , ad Ann. 638. $. 1. feqq. ita etiam ab hoc er-
rore eximere & abfolvere allaborat : ut nihil mendacius afféti pof-
fe, pro Papz fanáitate ftabilienda,, afferat. $. 4. Ann. 640. — Sed
fallıflime & audaciffimé. Quá enim fronte cum harcticis Sergio.
& Cyro confentienrem,& orthodoxis, e.g. Sophronio fefe oppo-
nentem , abfolvet? Honorius fiquidem Cyrum monotheletam
fratrem , Sophronium veró nov vocis, & quaftionis adinvento-
rem
p Y
-
et
xoc
Ἢ
»
Ἢ
τ
E
1
i^
- tum ponit me tot ure A ———!:
Locus ameti m essor sa tena 16 effe fententiam, que —
fecundum unam vel geminam naturam operationem ejuf-
dem unam vel geminam fufpicatur , affaruit, in fragmentis poft,
p aron, citatis $. 41, ann, didt, Certé ἔκθεσιν damna-
ab nnm exagitare, & tamen Honorium defen-
renis. ad rem, fere idem fünt cum ἐκθέσεε, Baro-
. bius non po: cuntur quidem rationes quzdam pro de-
fenfione ae ern Rose popdans, ας. Nam
1. quod dicitur, Honorium ex epiftola Sergij, occulti. adhuc
A
^
2
Ek
|
1
3
: haretici, falía dogmata: fentire non potuiffe , iftola illa
. Rihil contrarium orthodoxe fidei & πρόβατον: Concilio
1 . continuerit , impudenter - dicitur. Quafi veró Sophronius -
E — hacreticam fententiam Honorio non fatis detexifler, & contra-
ria juxta fe pofitanon fatis eluxiflent : Sed ita P i idolo fuo
pugnantes Pontíficij nigrum potiusalbum dicerefolent, quämre- -
gnüm AntiChrifti een ‚Nam Pontificem intellexiffe
Sophronij & Sergijmentem ex epiftolis ejus fatispater. Cui. 2.
non obftat teftimonium Secretarıj, qui Honorio ab epiftolis fuit, -
allegatum ἃ Maximoin Difput.contra Pyrrhum,itafonans Unam.
voluntatem diximus in Domino ‚non diviniratis £d humanitatis,
fed humanitatis folins. Cum enim Sergius ferıpfijfer, quod quidam
voluntates in Chrifto contrarias dicerent referipfimus, Chriffum nbn.
duas voluntates contrarias babuiffe , caris, umquam, & [oritus, ficut
nos habemus pos peccatum y [ed unam tantum,quanaturaliter ba- .
manıtatem ejus ignabar &c. Falfum namque eft , quoniam epi-.
ftola in proximé pracedentibus de unitate divinae & humanz na-,.
turg loquebatur , cui fubjiciebat : Unde & mam voluntatem fe
|. temur Domini noffri Jefe Chrifli Scc. h. e. diving & humanz na-
- mireunitz: Alias, ne quidem conveniens fuiffer refponfio adepi-,
᾿ ftolam Sergij, qui non res , aliquos effe, duas contrarias vo-,
- luntates 34d humanitatis afférentes; fed quod ipfe prohibuiffe.
sehe , quia fequeretut duas.
in Chrifto elle contrarias voluntates , deqmíale & humanam,
sid í E Deita-
Deitatis & carnis, quod Honorius co seil '& confi — A
les igitur operationes intellexit, tales etiam voluntates , ex quibu:
ille operationes procedunt ; jam veró operationem divinam , && — .
humanam unam effe, & ex unius operantis voluntate provenire
oftendit $. 2 9. anni cit, non veró contrarias ex humanitate, \ E.
etiam divine & humanz naturz unam effe voluntatem afferuit,
Nec juvat caufam Honorij quod 3. Sophronium duascontra-
rias intellexiffe voluntates putaverit ‚male fiquidem hoc cum reli-
quis Monotheleris putavit , ut infra oftendetur ; imó fuo officio
defuit, quodid monftriintroducentem non reprehendit; (ed filen- —
tio occultandüm curavit. Ejufdem 4. ponderis eft , quod dicit
Baronius, Honorium , neque Rome in Synodo Lateranenfi, e
annispoft hzcactá $. 48, neque in Synodo Romana ab A
celebrata, fuiffe damnatum; fed porius defenfum, nempe ἃ Maxi-
moin difp. fzpius citata: imó, quo nihil infülfius atque magisim-
pium, Papam non poffe damnari, cüm injuftum fir, fedem Apo-
ftolicam condemnari, quz judicet omnes, & à nemine judicetur.
Martinus namque Papa intentus in Hzreticos orienrales non fuit
follicitus de examinanda epiftola predecefloris; fed allegatum in
Epiftola Pauli Epifc. Conft. ut confentientem cum Sergio in Se-
cret, IV. Conc, Rom. filentio praeteriit : vel ut parceret memoria
antecefloris, vel quod cum Agathone jam tum Elsa illa perfuafio-
ne, deinfallibilitate Pape irretitus & fafcinatuseffet. . Illud enim
nititur faafione Maximi, perfonastacendas & dogmata damnanda” -
fuadentis; hoc verba probant Agathonisad Imperatorem: Cor-
fideret veftra tranquilla Clementia, quoniam Dominus €8 Salvator
pmnium., cujus fides est, qui fidem Petri mon defetlurum promifit,
confirmare eum fratres [nos admonuit : quod AApoffolicos Pontifices,
mea exiguitatis predeceffores confidenter feciffe femper , cuntlis est
cognitum. \lnde ex ratione fadti jus negare Baronius non poteft:
ficut enim Maximus, cüm Pyrrhus victas manus daret , epiftolam
Honori] fcrupulofius examinare noluit; ita etiam Martinus & A-
gatho, ciim Honorij confenfüs non ita vehementer urgeretur ,'de
ilo tacuerunt. Quod fi Pyrrhus, ficut poftmodum relumptá ha-
refi fecit, non acquieyiffet, procul dubio Maximus epiftolam Ho-
norij damnaffer, quemadmodum VI, Synodus fecit , nominati
Honorium damnans , cjufdemque epiftolas unà cum ases
a. | Phara-
1
1
Er in «8957: (8687 RE
τ Pharanitani, Cyri Alexandrini, Sergij; Pyrrhi, Pauli & Petri, r
E adjudicans, atteftantibus wet Ma ii Sio do a dd, |
- inaltero conventu ΠΡ Juftiniano IL habito. i. e. in quini fexta Sy-
— nodo Can. 1, item Synodus Nicenall.Pontificis orthódoxaque —— —
^... Honorij condemnationem commemorat & confirmat , vid. verf.
Anal. Biblioth. a&orum Syn. Niczne. Item Leo II, füccef- -
᾿ for Agathonis in epiftola ad Imperatorem Conftantinum , qux le-
gitur in actione XVIII. fextz Synodi, Honorium anathemati-
quam Apoftolicam Ecclefiam non Apoftolicz traditionis
gans, CAM E
Doctiná luftrantem; fed profana proditione fidem fübvertere co-
natum, Quibusteftimoniis vana Baronij ratio non derogat , quod
Pontifex non poffit jufté condemnari, & à quoquam judicari.
veró ex multis actis omnium feculorum non pateat, Papam
Romanum poffe effe & a&ufuiffe hzreticum;exemplol iberi], Fe-
licis &c. Pontificum. Et quis Apoftolorum unquá ipfum omnium
judicem , & à nemine judicandum pronunciavit ? Paulus certé
longe aliter loquitur. Gal. I. 8. & 9. Meritó ígitur Heraclius Im-
| perator gloriari potuit,fe fuz fententia fautores habere Patriarcha-
.. lium fedium Prefüles; quàm, prater fapramemoratos, Sergium,
τ Pyrrhum , Cyrum, itemque Paulum in locum Pyrrhiab Hereti-
. «o Imperatore Conftante fübrogatum , itidem Monotheleram,
. vid, Baron. Ann. 612. $. 1. ut & Fortunatum Carthaginenfem, &
ipfum Principem Harefiarcharum , Antichriftum Magnum ha-
- beret confenuentem. (3) Tandem Heraclius fuam ἔκθεσιν re- Ratio 3.
ceptu dignam judicabat , quod neutram partem. diffidentium da- :
mnaret plane; ita enim ἔκθεσις: Nullo modo. concedentes alicui ex
omnibus unam velduas dicere fen docere operationes in divina Do-
mnnizncarnatione , fed magrs ( ficut antla € univerfalestradide-
rant Synodi) unum. eundemque filium umgenitum Dominum no-
‚rum Fefum Chriflum verum Deum confiteri,operari divina &5 bu-
mana, €$ omnem Deocongruam Có homini operationem ex uno eo-
- demque ıncarnato Deo verbo indrnisé. 89 imconfusé procedere &dc,
|. $. Unde unum &c.
rw.
! ——$.. XVIII.
: Sed ha rationes, infra confutanda , non tanti funt ponderis, Negatur à
. quin negativam : nempe ἔχθεσιν hanc legitima media nequaquam nobis.
contiaere, defendamus ὃς (a.) quidem, quia infidiofa cft , eain Ratios
| E 3 medium
Ratio 2,
oo mÉGR)EHM ὃ,
medium producens , qua non venicbantinquafionem,urefbar- —
iculusde Deo Uno in effentia & Trino in perfonis : de Chrifto,
Deo vero. à Patre ab zterno , & vero homine in tempore nato;
Volebant enim hac fua confeflione videri orthodoxi, unde, |
transformationem vultusad fpeciem angeli conformabant, à
verborum indolem pra fe ferebant, ut re&um fenfum bbc d-
derentur, eumque, ubi perfuaferint , eo miferos deducant, ut di-
verfa alienaque à fcripturis fentiant, quemadmodum Athanafius .
de Ario judicat. alleg. à D. And. Olıand. in notis Bibl. ad loc.
Proverb. 14. n.1. Quz verà veniebant in quzftionem filentio.
comprimere ftudebant , ut ita Eutychem , mag fuum, imi-
tarentur, qui cum à Syn. Conft,interrogaretur: An duasin Chri-. ᾿
fto naturas confiteretur ? Refpondebat : Sic credo , adorans Pa»
trem cum filio, € filium cum Patre, €5 Sp. S. una cum Patre & fi-
lio , confıteor autem. faltam ex carne prafentiam, ex carne fanéla
Virginis , € incorporatum eum perfetle , propter no[lram [alntem.
Sic coafiteor coram Patre €9 filio £4 Sp. S. €$ veflra [antitate. Syn-
odo aurem ulterius urgenti : Ultrum ex duabus naturis confitere-
tur? refpondit : δὲ ἃ Difpstatione de natura Dei batlenus fibi di-
ligenter caviffe. vid. Cent. V. Magd. cap. IX. p. $17. Deinde (9
ἔχθεσις non continet legitima media , utpote inepta atque abfur
Quod fi enim condiores ejus concordiam Ecclefix voluiffent me-
ditari „ mentes potius diffidentium ad veritatem amplectendam ἢ
. compellere rationibus debuiffent , quàm diverfiffima contradi-. ὁ
' oria conciliare. Duas fiquidem dari naturas Chrifti in proprie-
tate naturali permanentes , eandemque fervantes, & per compoli-
tionem unitas, ut videre eft ex $. ro. & 11. Baronij ; & tamen unam
VU ᾿ € .
tantıım voluntatem, quz proprietas naturze eft , non fine abfurdi-
tate profitebantur $.12. imó fatis ineptó unam naturam Dei verbi
incarnatam ftatuebant $, 11. & fimul etiam duas naturas concede- ὴ
bant, ut ita cum Eutychianis , Apollinariftis, Neftorianis, aliifque RM
colluderent, tefte Baronio, dicente: Has de wzzca in ‚Chriflo- vor
luntate blafphemia unice tendit ad tollendam naturarum in Chriffa
unitarum differentiam , C$ quod ad Esttycbianam harefin bác via
inflaurandam illorum: fust conatus , atque. ad [ociandas fili Alios
orientales bareticos, nempe AApollizartfLas 6$ Neflavianos, quod ul»
terius probat ex Thom; part;3.g.18.art x, hoc modo. dd hoc
€ ponen-
N
ponendum Seren Pan now mot |
effe videntur : "Apollinaris enim non pofiit aniviam intelletinalens A
in Chriffo , [ed quod verbum effet loto anime, veletiam loco intelle-
élu. "Unde,cim voluntas fit in ratione (st Philofophns dicit inter-
Ho deanima) equebatur, quod in Chriffo mon e[fet voluntas huma-:
na, €8 ita in eo non effet nifi una volnntas, Et fimiliter Entychiani,
qui pofuerunt unam maturam compofitam in Chriffo, cogebantur.
᾿ς Wmam voluntatem ponere in eo, Nefforinsetiam, quia pofuit unio-
nem Dei € bominis atium falizm [fecundum affetlum € volunta-
tem pofuit unicam voluntatem in Chriffo. Ad Ann. 633. $. 55.
Quostamen omnes in fine ἐκθέσφως anathematizabant. Unde etiam. Ratio 3..
᾿ς (o tantum abeft, ut legitima media ἔκθεσις contineat , ut potiüs
- impia & falfiffima proponat : Dari nempeunicam in Chrifto vo-
luntatem, Duz fiquidem funt voluntates in Chrifto. Nam licer,
. üti B. D. Merizerus loquitur , sio facla fit in perfonam , manent
. amen natura, cm ag ovo. ps e peedliftiniio, Tom.I. s BC
(p.585. 5. er
er CITAS.
/ ^ .'Quoedutordine probetur & roponatur, νῶν. erit, fta- Quzft. IT.
d s, Qreorinepisbear Mone (1) Non quaritur de a n
- volentibus; fed voluntatibus: (1.) Non de voluntatis modo, yolunrates.
Ted voluntate ipa: Neque (3.) de voluntatis effectu feu quod. Status Con-
... vul , quem effe&tum Patres abufive ; tefte Maximo contra Pyr- troverfia.
í rhum, voluntatem dixerunt ; fed voluntate ipsa feu que vult : Nec
quaftio eft (4.) de voluntatibus unius: naturz , e, g. humane;
hujus enim naturaliter confiderátze effe unam voluntatem, utrin-
que conftabat ; fed de voluntatibus utriufque naturz,tam divine;
quàm humane : ficu£nec (5.) de voluntate officiali, quz com- -
b ee eft, & Dei-virilis dicitur; fed decffemialibus feu naturali-
: us; Ill 6.) nequa contrariis, & feinyicem o
B idees d Der seri necabatur, licet Ba
.. "& focij otthodoxis id iimpurarent apu d. Baton. ri; & ex Pauli
f — . Pap. $. 27. Ann. asco conftat. Sed de d
^. tientibus, & tamen diftindtis, Quan (7) quaftio e
^ mon poterat de humana Chrifti voluntate , tanquam catriali feu a
Diabolo & peccato orta, dívinzeque contradicente; quippe qua
in Chrifto hominenon erat: — fermo erat de voluntate naturali
fcu
Affirmatio
orthodoxo-,
rum.
Sententia nee
gativa hete-
rodoxorum,
feu naturz , utbon:e d Deo create, nullo modo r ἜΣ li — —-
luntati. UtQueftio fit: Utrum in Chrifto θεανθρώσπτῳ duz di-
ftinctz dentur voluntates,naturales confentientes invicem, huma-
. na nimirum & divina? Orthodoxi affirmabant, ut patet tamex —
Epiftola Synodali Concil. Carthag. adducta à Baron.adann. cit.
$ i1. Hocantem,qnod fantla fufcepit vecta fides € vera; ficut pra-
dicavit € fatetur univerfalis €5 immaculata Ecclefia , colimns €
tenemus, Patrem €ó filum 89 Spiritum S, €Sc. Sed eundem Do-
sanum noftrum [eem Chriffum , Deum €5 bominem confitemur,
dicentes,&9 divinam naturam voluntatem €9 operationem,ut Deum
babere perfeötum; € quod est bominis , eundem ipfim fine quoli-
bet duntaxat peccati 65 concnpifcentie modo fimiliter naturam, vo-
luntatem €3 operationem babere plenifimam » i. e.1n Deo £5 Domi-
aro noftro fefa Chriflo dnas effe naturas , duas quoque voluntates na _
zurales ; ficut. Catholica docuit. €5 docet femper Ecclefia. Quam ex
Epiftola Victoris Epifcopi Carthag. ad Theod. Papam. Quss enim
vecors , facrilegd oce , audeat. pradicare , in Domino noftro fef
Chriflo aut unam tantummodo voluntatem , aut unam operationem '
exiffere , dum manifeflißimis Patrum definitionibus liquidius cla-
veat,in Domino noflro fef Chriflo duas naturas, 6 carum duas vo-
lantates, duasque operationes vel proprietates naturales modisommi- Ὁ
businveniri $.17. Anm cit. Baron. conf. CanonesSyn. Lateranen-
fis fub Martino Papa Rome habitz, prxprimis can. X. apud Ba-
ron. ad Ann.649. itemque fuggeftio Agathonis ad Conftantinum, -
ejufdemque Concihj Conf $. 4. & 5. "3
- FX Y CX.
"Contra veró heterodoxi ew vae duas dati in Chrifto vo-
luntates & operationes, divinam & humanam ; fed unam tantüm,.
propterduarum naturarum, fecundüm fubftantiam unitatem, fta-
tuebant: Ita enim & ἔκθεσις habet : Unam voluntatem Domini
noftri Jefa Chrifli verifimi Dei confitemur. $ Unde fanctos Pa-
tres&c. Et Paulus Conft. Epift. ad Theod. Pap. /deogue € Dems
dicitur pati, € filins bominis à calo defcendiffe.propter [ummam €
indiffpabilem, fecundum fubftantiam duarum naturarum umta-
tem, "Unde € unam voluntatem Domini noftri fefe Chrifli intel-
ligimus €c. apud Baron. $. 27.ad Ann. 646. Quam deinde di-
vinam dicebant, ut ex his verbis conftat, cit. epift. Vor ad conglo-
i mera-
.— smeratiónem aut confufionem duarum naturarum, qua in eodem vi-
dentur unius voluntatis, banc producentes vocem ὅθ, Sed hoc per
(— huju[modi fignificantes vocem , quoniam caro ejus rationabiliter &$
— sntelletlualiter animata , ex ipfa fumma. umitate inenarrabihter
| emnibus divinis ditata , umientis eam fibi. jecundum [ubflantiam |
divini verbi, divinam habebat indiferetam voluntatem, qua ab ipfa
femper ducebatur €d movebatur. Non permittebantautem illam
unam voluntatem zarszalezz appellari ,' ne duas naturas in Chrifto
'confundere viderentur ; hinc modo hypoftaticam pro unitate per-
fon volentis, modö Jefu Chrifti veri Dei voluntatem afferebant.
. Imó ut fuam inconftantiam proderent, in typo Conftantis, nec
"unamnec duas voluntates aut operationes , h. e. neque divinam,
neque humanam voluntatem & operationem in ipfo Salvatore
. noftro fe omninó confiteri , definiverunt. vid. Baron. Ann. 649.
6.28. Cumigitur modó unam voluntatem Deificatam dicentes,
. - modó divinam tantüm , modó neutram , neque divinam neque
- humanam fingentes, per inanem (ut verbis utar Baron. ann. cit.
8.56.) fpeciem, vel per nudam nominum fimilitudinem , feu per
meram ambiguitatem,contra S.Scripturam, veram Antiquitatem,
& fanam rationem, magnum Incarnationis Chrifti myfterium te-
. merarié reprobarent ; non potuit non illis ab orthodoxis con-
tradici. - Y
PA 286. X XT. |
Narque duas effe in Chrifto voluntates (1.) Sacrarum kte- Rationes er:
varum monumenta, qu;e fant fandamentum unicum & probandi thodorum.
t principium dogmatum theologicorum, abunde teftantur. Quando (1) ex Scri-
τ Chriftusipfe in fua ad Patrem precatione Matt. 26.39, voluntatem
fuam humani ἃ Parris ceeleftis voluntate,quz itidem ejus erat divi-
na,dift nguit, dicens: oz fieut ego volo fed ficut tu vis.Et Joh.6.38.
Non quaro, inquit, voluntatem meam. Ícilicet, juxta quofdam mihi
-— ratione aflumptz humanitatis propriam , fed voluntatem ejus, qui
- mifit me, Patris. Nam illa voluntas, quam communem μά.
' bat cum Patre & 5ρ. 5. fecundum quam , ficut Pater quos vult,
τ juftificat Joh. V. 21. fecandum quam miracula patrabat e g. voluit
mundare leprofum Matth. 8. 5. erat divina, quá, quzecunque vo-
- fuitcum Patre& Sp. S, fecit in coelo & in terra. Pf rs. 3.135. 6.
E: Qua femper fit, Ef. 46.10. & cui refiftere nemo PROS
— VR SU
Ea
(2.) Ex Aati-
“αὐταῖς,
| :
fimonia Autiquitatis, non ideó , ac fi hac ipfa ex fcripturispetita —
non fint fatis firma, nifi ftatutis & E id
meam , [ijcepit triflitiam. meam , Confidenter triftttiam nomino ;
: quia
L ajens : Vbi autem dixit filius Patri: Verum non quod ego volo €8c. :
— quid te juvat, quad tua verba fnbjungis, 85 dicis , offendit veré
fitam voluntateng fubjettam af die : qua[inos negemus, boni-
e
-
A
--
*
u
s c um - €
in Africaproconfülarisà Cent. Magd. VII. cap. IX. p.168. :
Cum quo (7) confentit AugufPinnslib.IN.contra Maximum c.20. '
nis voluntatem voluntati Dei effe debere fubjettam ? quanquam €$
in boc, quod ait: INon quod ego volo, aliud feoffendit voluiffe, quam.
Pater , quod mfi humano corde non pojfet. INunquid enim poffet
immntabılis ea natura quicquam alind. velle quàm Pater ἢ Ec in li-
bro de Gratia N. Teftamenti ad Honoratum inquit : Negue enim
bomo Chriffus (ut Apollinariftz haeretici putaverunt) as now ha-
buit animam , aut non babuit rationem aut voluntatem. alleg. à
Centuriaroribusl. c. p. 169. ibis (4) addipoffünt Joh.Ma-
xXentiiis in Cathol Prof.de Chrifto : Cofitemur ὅδ. in nullo natu-
varum diverfitatem propter unitatem perimendam y [alv& potis —
proprietate utriufque natura in una perfona ‚unag, [ubfiffentia con-.
. ehrrente. & qux à Martino Papa inSynodo Rom. Ann.65 5. fe-
cundum Centuriat. habi duabus Chrifti naturalibus volun-
tàtibus & duabus operationibüs,adducuntur. Imó ver (3.) ipfa (45 χῶμε: '
bumana ratio dictitat, perfectum Deum habere etiam voluntatem aA
.. divinam, & perfe&um hominem conftare ex corpore animato &
. ahimarationali, intelle&tüs & voluntatis compote. Velle namque
Π Pt
| fimplicitereft naturz rationalis, cüm nihil aliud fit, reste rn
& averfatio rationalis. Neque addiícitur aut docetur ; fed ficuc
V. fenfus per naturam infunt corporibus; ita & voluntas per na-
turam omnibus hominibus animä rationali conftantibus ineft; ut,
qui voluntatem hominis, ipfum hominem negaret. Per volunta-
tem enim anima rationalis difcernitur ab anima vegetativa & fen-
fitiva. Vitz fiquidem plant proprius eft motus alendi , augendi
& gignendi ; Vitz fentientis motus appetitionis : Intelligentisve-
. ró motusliber& voluntatis.Et ficut hi motus alendi plantz ὃς appe-
τς titionis fentienti fecundüm naturam infunt , ita etiam motus vo-
eA
lendi intelligenti feu rationali. Unde Excell Sperling. dicit: Ho-
minem breviffimé & accutatiffime definiri, quód fitawimalraro- -
EE Et --- male.
tionale peer t ami ga PhyflibIX.p.u29.
- Abfurdi igitur funt , qui Chrifto homini vero voluntatem huma- ὸ
nam , anima rauonalis facultatem , fccundum quam à beftiis & ^ ὺ
planta diftinguitur ; detrahunt; abfurdiores fi Deo vero increa- ——
tam, liberrimam , abfolutam , independentem , & nonnunquam.
refif'ibilem voluntatem , gua à divina natura atque effentia fine
fimplicitatis deftructione feparari non petcft, adimunt. Quodfi — .
enim Chriftus non potuit velleut homo , non potuit agereutho-
mo; fi non potuit velle ut Deus, non poruit enam facereut Deus;
& ira, nec homo nec Deus verus dici poffet, Uti non iniqué ju- -
dicat Martinus Papa & Synod. Rom. in Epiftola Encyclica. apud.
Baron. 8. 26, ann. 649. Proprietate ampntata utique €8 τρία na-
tura cum illa perimitur. Quia jam cogno[ci natura nullo sisodo pot-
eif per e[fentialem defignantem eam naturalem proprietatem. Sed
veritas non ita inops eft , ut propriis armis & argumentis adverfus .
(„)Exadver- adverfarios indigeat, ipfi etenim (4.) coguntur contra fe fuffra- — —
fariorum fuf- gari , dicentes: Chriftum effe perfectum humanitate per omnia, —
fragio. nobis fimilem abfque peccato; & perfectum etiam Deitate unam.
perfonam feuunam fubftantiam compofitam &c. Nam perfectio ;
non eft, ubi naturalis ὃς effentialis proprietas excluditur atque adi- |
mitur. Unde etiam $xfecis confitetur: "Uerzfaue natura indimi-
. pute falvari naturalem proprietatem, & Paulus Conft. ad Theod.
Pap. epift apud Baron.ad ann. 646. Chriflum , dicit , perfectum |
hominem €$ Deum , manente differenti utrarumque naturarum —
fecundum earum proprietatem. Jam veró ad proprietatem hümanz
naturz pertinet , conftare corpore animato rationaliter ἃς intelle--
&ualiter, quam proprietatem concedunt ἔκθεσις & Sergius epift.ad
Cyrum, dicens: €hriffum carnem affumfıjle ex B. virgine nobis .
con[ubflantialem, animatam anima rational € intelleötuali. Dein-
de Deum verbum itidem concedunt voluntatem habuiffe. vid.
ἔχθεσις S. Simaliter &c. & 8, Unde [ancfos: €c. Hinc argum. Q.
concedit in perfona Chrifti effe perfe&am humanitatem corpore
nimirum & animá rationali & intellectuali conftantem , itemque
perfe&am divinitatem voluntatis divine compotem, indiminure
& inconfusé unitas, ille duas cogitur concedere voluntates. Atqui
Monothdetz, uroftenfum, hoc faciunt. E. Item :: Ὁ. duasope-
Iauo-
E E 45. rg
E. AR. Demi en MEM Mo-
E nothel. E. Major eft certa, ut ipfi adverfarij non audeant
.—. Dum ipfi fatentur , ideo operationes duas efe negandas, quia, ut
.. duas luntates confiteantur, inde fequatur? Esezie itio
= Minor veró inde probatur , quia divinam & humanam operatio-
v. mem Chrifto tribuunt , feu, ut ἐχθέσεως verbis utar , ex imcarzato
Deo verbo omnem Des congruam € bomini operationem proce-
dere, concedunt. $. Unde [cimus ὅθε. Nec juvat eos, quod ratio-
ne ac modo communicationis mutuz communem & unam vo-
luntatem dicant, e. g. Pyrrhus apud Baron. p. 761. hoc enim po-
tius contra illos eft; fiquidem communicatio non eft unius fed
duorum , per ineffabilem unionem conjunctorum. llla autem
communicatio non eft φυσικὴ perennis, | proprietatum unius fub-
jecti inalterum effufio ; "edili qur xad (ὐνδύασιν vocatur , &
^. in corpore animato & "ferro i ignito et, proximé accedit. vid,
^ . Gerh. Ifagog. Loc. Theol. Difp. IX. de & off. Chrifti $. so.
Neque enim Deuas tran[migrait in carnem , neque caro in Deita-
^ remtran[mutata est; [éd ın proprietate natural utrumque perman-
fe, funt verbafécws; infine 8. Unde ex duabus &3c. Conf, Pau-
lus Conft. ad Theod. Pap. Epift. apud Baron. $. 16. ann. 646.
$$. XXII
. - Probatä jam fatis , ut puto , orthodoxä fententiä de 5: Obje&iones
in Chrifto voluntatibus ; breviter etiam folvendze funt objectio- Adyerfar.
nes Monothelitarum partim pro veritate fuz» partim pro falfitate
noftrz fententiz , partim denique pro tolerantia utriufque propo-
τα. Pro verstate fua. fententia eria (1) Ubi una eft perfo- — 1.
na volens & operans , ibi una eft voluntas, non duz ; Atqui in
Chrifto eft una períona volens & operans. E. Minorem pro-
bant, quod Chriftus zuo zempore animati corporis feparatam pro-
duxerit motionem naturalem , [ed quando.qtalem, &$ quantam ipfe
Deu: volnerit €. ἔκθεσις, 5. Unde fantlos &c. Neque alter fue-
rit , qui miracula operatus fit, alter qui. paßiones [ufHinuerit $c.
6. Quapropter ὅθ. Sed Dei verbi incarnati effe miracula € pa[-
(0 frones, quoniam Deus dicatur pati, £3 filius bominis à calo decen-
A N: » propter fummam € sndifüpabilem. fecundum Jfebflantiam
.. duarum naturarum unitatem 566. Ira Paulus in Epift.ad Theod.
- Pap. apud Baron, I. c. $. 27. 6) ud antiqua fit fententia, 2
ΝΣ | 3 quam
T?
^
9)
Ge)
d. 2xB. 5. unde [anttos Patres dc. Dionyfius 68 D
im diüj.ddddes ἡ
Pare madideint ὃς docuetint, e. g. V. Synodi
producit Paulus Conft. di&. epift, ad Theod. l.c. Leo, quei 1
gius, quod dixerit : Operatur utraque narnracumalterinscommn-
nione. Dionyfius , quem adducit Cyrusin VII. capitulo, Oyrillus,
quem allegat $xfezs. $. "Unde ex duabus c. Vetba veró = ie
recenfet Macarius , ex fermone profphonetico ad Theodof. a
Firmamentum autem immobile Fusion veftri Deo- mabilts
veligioft imperij ipfe Dominus nofter Jefüs Chriftus est. Per ipfum
enim. Reges vegnant , € potentes decernunt. ju[Htiam y focundiem.
quod ferıptum est Prov. 8.14. ESt enim ejus omnipotens "volum-
tas ὅδε. in Synod. VI. Generali Conftant. apud Cent. Magd. cent.
7. €. 9. δ]. 225. & Gregorius Theologus , à Stephano Monacho
Macarij difcipulo in Synod. VI. Conft. allegatus , quod lib. 2. de
Filio manifefte oftendat unam voluntatem in D.noftro Jefu Chri-
fto, dicens : Illins enim velle nec contrarium eft Deo, derficatum to-
fum. Centutiat. Lc. col.254, (3.) Prooppugnanda De |
tentia ita argumentabantur : Si duz ftatuerentur voluntates , fequi
contrarieratem voluntatum , ἔκβεσις S. Similiter €3c. & Paulus
Conft.l.c, dicit : Se ideo voluntatem nnam flatuiffe, ne contrarias
voluntates in una perfona Chrifhi flatuerent, aut [eıpfam expugnan-
tem dogmatizarent , aut duos volentes introducerent. Atqui non
dari contrarietatem &c. E. dux non ftatuend:e. Ratio effe vide-
tur Majoris, quód, fi non fint contrariz , d
(4.) Quot fant voluntates , tot funt volentes; Atqui non funt
duo volentes. E. Affümtio probaturarg. in prima obj. propofitis.
Majorpropofitio habetur. $. $7755 ὅδε. & Paul. Conft, 1. cit. Vi-
deturque niti cá ratione, quàd voluntas aut inferat petfonatn , aut
naturam ; Non naturam, ratio eft,quia hzc abfurda inde fequan-
tur, nempe primo, quód Dei & Sanctorum una fit voluntas;
deinde, quód nos, quoties mutamus voluntatem , mutemus natu-
ram, fzpiffimé enim modó hoc, modo illud, volumus: & rerrso,
quód ita voluntas timendi mortem nobis etiam per naturam infit, -
qua tamen reprehenfionem mereatur & peccatum fit &c. & id
genus alia, que Pyrrhus Maximo ex fententia Monotheletarum
objiciebat. Paulus Conft.]. c. hoc videtur 24arto addere : Quod,
fi voluntas in Chrifto fit naturz, fequatur : illam nullo modo po-
; cuiffe
ue. .
E
v
E werd
Es
ue agunt tabantur à majori ad minusfeu : ini owed: Sii in-
ET eftorius , Chriftum «
duas ida minus nos 4 audeamus » ἔχθεσις. 8: δὲ
enim. Scd cum hiíce argumentis (e nihi] quicquam efficere fenti-
rent, tandema menta, Zo/erantiams Pradentia , s xe
Senempe (6.) pofle tolerari , arbitrantes, quia duasi ifto
naturas non defer ; fed perfe&um Deum & hominem confitean-
tur , licet reliqua omnia , tanquam fübtilia & difficilia declinent.
Satis namque effe, dicebat Cyrusad Honorium, fi in Chrifto tan-
tum Dei virilis voluntas ὃς operatio diceretur. apud Baron. $.5,
& 8.ann. 635. Et Honorius: Nor debere ad nos pertinere , in-
quit, utrum gemina,an tna operatio dici debeant , nec duas Chrift
operationes in jacris literes ; fte tantummodo multifirmem inveniri
ejus operationem, Vinos Quód fi enim Hierony-
mus abfquehzrefi né a initi non effe dicendas tres hypoftafes,
ut pateat ex ejus epiftola ad Damafim; etiam Honorium & fe
poffe prohibere dictionem unius vel duarum operationum , ini-
tio crefcentis hareícos Monothelerarum &c, Nam (7.) ita
ferebant: Sine quibus vocibus (γα potuit effe fides, ille fine T
riculo omitti poffunt : Atqui fine vocibus serus vel duarum vo-
duntatum €$ operatiouum. E. Minorem videbantur probare ex
eo, quod nihil certi hactenus de iis in Synodispromulgatum fit.
. Imó 1.) Se non malo animo à duarum voluntatum & opera-
tionum appellatione abftinere; fed vel ad fammam naturarum
unionem declarandam, ajebant : Fsers pores£ , inquicbat Pyrrhus,
ut ficut ex duabus naturis unum aliquod compofitum dicimus y | ít
_ ex duabus voluntatibus naturalbus unam. aliquam comp
| camus. "Ut, qui duas voluntates dicunt prapter naturalem ; in Chri-
Pos naturarum differentiam, € qui unam. dicunt propt -femmam
| unionem mon amplius propter undas € [olas voces inter fe. pugnent :
dienen hi non in nominibus at Magni in Theologia Grego-
177773 5
Refponfio-
nes adi.
Refp. ad 2.
vius, od im rebus OW Pere
reticorum calumni : in fine. $. Unde wnum Ge
principio $. Similiter autem $c. quern RE -
osse do ELEME
Verüm enimverd hzc argumenta orthodoxie pra judicari
non poffünt. Ad τ. namquerefp. Negando majorem propof.
Non enim verum eft : quot funt perfonz volentes, rot voluntates,
ficut non verum erat, quod & ab Eutychianis & Neftorianis fta-
tuebatur : Quot funt naturz, tot funt perfonz & vice versà ; In- Ὁ
ftantia etenim datur in S,S. Trinitate, abi tres funt volentes , & ta- ς
men una fimpliciffima voluntas divina &c. Diftinguendum igi-
tur inter voluntates unius , & unitatem voluntatis ; jm fequuntur
ex una perfona volente, nonhzc. Nam voluntas quidem eftvo-
lentis, fed naturaliter tamen volentis; & licet unus velit ratione
perfonz , poteft tamen , ratione naturarum , diftinctá voluntate
velle; quz diftinctio noninfert feparationem. Sed ficut numerus
naturarum unius ὃς ejufdem Chrifti non dividiteum, verim diffe-
sentiam ctiam in unione , ex qua non debet fieri (ὕγχυσις feu con-
fufio , cuftodiri demonftrat; ita gemina in unitate confiftens vo-
luntas, Chriftum diftin&tam producere , non veró feparatam mo-
tionem naturalem, oftendit. Ad 2. arg. quod cum Pontificiis,
femper fuos erroresantiquos & Lutheranorum doctrinam novam
ja&titantibus, commune habent, ita refp. Illud effe antiquiffimum
uod veriffimum, cum veritas femper fit falfitateantiquior , licét
dMigiaudo oppugnetur & malitià hominum occultetur. Unde
. Chriftus Matth, XV. 5. docet quafi, non commifcendam effe an-
tiquitatem fictam, fimulatam, & fpuriam , cum vera , genuina &
indubia. Cozfzetudo enim; inquit Cyprianus alicubi , fre verstate
est vetuflas erroris. Quod fi omne antiquum, bonum & verum
effet; Judzi, ὃς Ethnici , imó ipfum peccatum & diabolus, mul-
tum fibi ex antiquitate authoritatis arrogare poflent. Limitanda
ergo major erit Nein Q. fententia antiquitatem veram &3
primogeniam pro fe habet, illa eft vera; Sed fic minor erit falfiffi
ma. Licét enim nonnihil antiqua fit fententia, cum abEutyche Ὁ
fuam originem duxerit „ur fuprä oftendimus: Genuini tamen, &
orthodoxi , & vetuftiores Patres nequaquam , multo minüs V.
Concilia allegata hunc foverunt errorem. Nam quod Concilia
attinet,
-
-
u
{
3
P
5
"3
1
E
t
|
à
^ eni yarın Bo ionere Concilij Ephefin Neftotio da-
. tam fibi applicent : Nom fufheie twe veligioni , tantummodo fides.
C fpmbolum confiteri , quod expofitum eit per idem tempus , Sprite
Sandlo largiente, à venerando C$ magno concilio apud Niceam con-
gregato. Hoc enim non intellexifbi, mec vellà interpretatus és, gmni= -
mö perverse :- Licet fono vos eadem verba protnleris, vid. Epift.
Synod. Conc, Ephef. ad Neftorium. apud Cent, Magd. Cent. V,
+ IX. ers Falfam etenim eft Synodos hoc unquam ftatuif-
(e; fiquidem operationum & voluntatum vocibus, tanquam.
tum nondum controverfis , in illis Synodis nihil habetur , nifi eo
referre velimus , quae de cr em etatibus utriufque natur integris
fervatis, in ipfa unione, ini nodis dicuntur ; ea autem obfünt,
non profunt Monotheletis. - nam veró fübftantiam compofi-
- tam, & unam naturam Dei verbi incarnatam, ieu propu-
gnat, reprobat ὃς Chalcedonenfe Concilium, . unam Car-
nis ac diyinitatis in Chrifto naturam confingentes. vid. Cent.
- Magd. c.l. col. g51. & Conftantinop. II. can. 8. his verbisexpref-
fis : S: quis ex duabus naturzs , Deitatis € bumanitatis , confitens
unitatem fatlam effe; vel unam naturam Dei-verbi incavnatam
dicens, non fic ea. excipit , ficut Patres docuerunt , quod ex divina
"natura € humana , unitione fecundum [nbfiffentiam fatlà , nus
Chriftuseffetus est: Sed ex talibus vocibus unam naturam , five,
fubftantiam Deitatis € carms Chrifli introducere conatur: talzs
anathema fit. apud Cent. Magd. Cent. 6.:c. 9. col. 279. Deinde
Patres partim falsó citantur , partim non feriunt queftionem, quz
ab illis di&a funt. Ita Dior ad Damafcenus ϑεωνδρικὴν ἐνέρε ὦ
γέιαν dixerunt , ut intelligerent per cam duplicem. operationem,
nempe divinam & humanam, enter unitas, docentibus Pa-
tribusin Concil. Lateranenfi Anath. τς. δὲ guis fe fe cundum feelero-!
— foshareticos Dei virilem erationem, mod Graci dicunt θεῶν δρικὴνο,
op Yi
unam operationem "sce senter fer » "nn antem duplicem effe con-
fitetur, fecundum fa
Patres, b.e. divinam €5 bumanam , aut:
ıpfam Dei virilis; q. pie xovam vocabuli dithionem , units
effe defignativam , fe e mirifica & gloriofa nnitionis
lprjrurium condemn ji mi Ne jam de peru quod
Marti-
au INS S AES ACT CENME
᾿ Martinus P. corrupté effe allegatum à Cyro Dionyfi) locum „in
Capitulo VIL oftendit in Concilio Rom. & pro »ovam Dei-viri-
lem operationem, sna efle fctiptum. Leonis verba funt ortho--
doxa, Cyrillus veró & Gregorius T heologus nihil contra duas vo--
luntates Chrifti afferunt , ut Patres dict. Conc. fatis oftenderunt,
Hic deificatam, ergo non divinam tantüm ; fed humanam in di--
. vine unitateaffümptam, non contrariam ; fed fe ad divinam ac-
commodantem docuit , quemadmodum natura deificata non
unam, fed duasarguit naturas: Ille veró omnipotentem, non ex-.
eludens humanam, tribuit voluntatem, uterque orthodoxe. Et fi
vel maxime V. ille Synodi ὃς addudti Patres ἐχθέσει faverent; non
tamen inde aliquod apodi&ticum argumentum (umi poterat.Nam
non quid Synodus & Patres ftatuerunt , verum fempet ; fed quid:
veré & cum fcriptura. In multis fiquidem heerefes funt ftabilire,
. & Patres fzpius errarunt ; fed fcriptura fibi perpetuo conftat ‚ac:
nulli eft obnoxia errandi periculo, cum Sp. Sanéli in Scripturis &-
& per Scripturas loquentis judicium fit publicum , perpetuum &:
Ad 3. infallibile, vid. Gerh. LL. p. 458. edit.in 4. ^ Ad 3. Arg, proop-:
pugnanda fententia vera adductum za Connexionem majoris.
infirmam efle, nec ratione addità probari. Cüm diftin&tum &e:
diverfum non. ftatim fit contrarié oppofitum. Sed optimé hic: .
militat diftindtio Damafceni , apud Centuriat. Cent. V HI. Magd.
c.IV. col. 64. diftinguentis , uter contrarietatem fententia €4 pro:
prieratem natura. Voluit ut Dens, 8j etiam ut homo diflintlà , va
zione proprietatis natura , non ratione contrartetatis [ententie , ipfe
enim dicebat : ‚Non ficut ego volo, [ed ficut tu vis. Mattb. 26. Er
proinde eft dicere , fe nolle duas voluntates profiteri, ne contrarize-
&feinvicem expugnantesin Chrifto ftatuantur; ac (inollém duas
naturas agnófcere, ne viderer contrarias, & fe invicem oppugnan-:
tes confiteri ; aut vitare.cuperem profeifionem trium per onarum,
ut Tritheitarum hrefin effugerem. Cum minimé tamen exinde
Ad 4, fequarur. ' 4. Arg. coincidit cum illo Eutychianorum : Ubi due
funt natur, ibi cem hypoftafes. Atquiin Chrifto. E, Ideöque -
ficut contra Eutychem diftinguebatur inter hypoftafin ; quatenus
notat fubfıftentiam , ut in Deo , Angelis & hominibus ; & quate--
nus notat exiftentiam, ut in rebus, que quoquo modo fürit, diftin-
€us ab iis, que non funt ; & de prima acceptione negabatur hiec
Major;
a w m * " y 4
+
Αὶ ὁ
Eee RN f ap ] 2 N ΄
^ "major; de altera veró concedebatur. vid. Cent V. Magd.c.V. col,
| .:338.feq. Ita ctiam híc diftingui poteft inter volens exiftens feu na-
'. turam; & volens fübfiftens feu perfonam, & deinde limitari major:
^.— „Quot fun voluntates, tot funt exiftentes naturz. volentes, non ve-
- _ röperfonz. Falfum enim effet , fi dicatur tot effe perfonas volen-
. [65 quot voluntates aut contra » ut fupra oftenfum in refolutione
-arg. τ. Hácque limitatione addirä minor negatur. Probatio ma-
;joris poteft retorqueri : ἢ. m. Voluntasautinfert perfonam aut na-
. turam; Non perfonam ut jam dictum, quia non eft proprietas
nz, tum etiam, quia hzc abfürda inde fequuntur. (1.) San-
&os & Deum fieri unam perfonam , ut poffem dicere , Ego fun
Deus Pater, ego fum Chriftus feu Sp. Sanctus, ficut olim W eige-
᾿ liani , Anabaptiftz alijque fanatici feculo etiam fuperiori , nugati
funt. (2.) Nos,quotiesmutamus voluntarem, mutare perfonam,
' quod etiam abfurdum &c. E. naturam. Sed hzcad en
|. Quod veró rem ipfam concernit facile refpondetur ad abfurda,
- . quz, fi voluntas dicatur effe naturx, fequiputant. Namad («.)
- τείρ. Effe zquivocationem in voce voluatas : Alia enim eft vo-
τς luntaseffectrix, & alia voluntas effecta, feu alia voluntas qua vult,
τ alia qux volita : ficutnonidem eft vis videntis cernendi , que vi-
|. fio dicitur; & quod cernitur , ὃς etiam vifio folet dici ;. illa ineft
— .fubftantialiter; hzc extra eft. Patres abufivé eam rem , quam
-. quisvult, voluntatem vocarunt. Vel íi ita Patres intellexiffe dica-
tur; fanctos fuam voluntatem divina: femper conformare, nun-
. quam opponere , nunquam anteponere , ut quafi una fiat, nobis
non obftabit.ad (£.) refp. dift.inter voluntatem ut notatactum ali-
quem feu appetendi feu averfandi ; & ut notat facultatem & po-
tentiam animse rationalis ipfam. Deilla hic non eft fermo, neque
ex illius mutatione mutatur natura; fed libera, quoad actus vo-
lendi, fit : fed de hac quz nunquam mutatur. Nam voluntas,fic- .
ut vifus , naturz ineft, & omnibus, qua ejufdem natura fünt , in-
eft: At veró, ficut videre hoc velillud, videre a&u & non videre,
modi funt utendi vifu, non ipfe vifus ; ita velle hoc vel illud , velle
τς deambulare vel nolle funt modi utendi voluntate , non ipfa volun-
. tas. Circa (5.) obf Aliam effe rationem timoris in Chrifto, _
. "quàmin nobis hominibus. Voluntasin nobis per peccatum Ada-
ni, per cujus reatuin poenam,quae mors fpiritualis dicitur Eph.2. s.
xn «m o9 ὯΙ MAL I S A , Ὁ 2 ΕΣ nobis
TNI Set pun ER ERIT RR So m nl ἃ
x
-
Roca Te YR
)
24 LI
Γ Eo VI an Cla. Deer
.. modo Chrifti voluntas Scd iade ον |
1 . violenta, quafi contra naturam fuam immutata fit , nec moralis
.— . violentia, acfi ab externo principio, contra confenfüm , BERE
oA air a ill;
^. — nterad pafliones füfcipiendascoaéta, inillalocum habeat,
ο΄ , quamenim , refpectu mortis Ar
“νον ee A re ar Dt U M C
M = OT " " x
n γ
Ὡς ρα σα ΔΩ»
[- velle ; tamen, refpectu finis, magni nobis omnibus obventuri boni
᾿ voluntaria fuit hac paflionum in fe fü(ceptio: Acceptabat , con-
fentiebat & acquiefcebat voluntati Patris , licét horrorem & me-
tum fentiret. Volebat finem propter fe,media verö propter finem
bonum. pn pns 5: Adverfariorum argum. quod mera
‚probabilitati , veritati parum obeft. Quid enim
orthodoxorumintereft, utrum infanus Neftorius per fuas falfas hy-
pothefes duas voluntates dicere voluerit aut potuerit. Potuiífe
.. .eumfalvà fuä heterodoxia, de duabus perfonis , duas voluntates fa-
. . tis commodé & τὐτὸ dicere, negari non poteft , quoniam duas na-
turasconfeffus eft : Quod verönon aufus fit dicere , inde fequitur,
Monotheleras illo longe audacioreseffe. Illeenim audax quidem
‚eftin dividendo Salvatore, in unione naturarum confiftente , vo-
à; luntarem tamen non aufüs eft dividere , utpote non omnem unio-
nem removens, fed fecundum. affectum & voluntatem concedens,
‚ut deeofüprä $. .9. & 15.ex Baron, Ann.ad Ann.628. $.6. & 635.
.$. 55. notavimus, Aft illi diftin&as ejus naturas confundere au-
es , etiam voluntates commifcere non verentur, veré audace
audaciores, infano infaniores ! ! Quod 6. Arg.attinet,malam fiam
produnt caufam, dur ad πρῶτον illud J «04 - Pfcudopoliticorum
E tepidorum Theologorum recurrunt; tolerantiam & mixturatn
falfiratis cum veritatecomminifcentes.Hoc ipfo enim fe,de fenten-
xia fua defperare; & haeretico fpiritu agitari , oftendunr, Impia fi-
quidem ejufmodi eft tolerantia, divinis interdictis repugtrans,
Efa. 5. 20. 2. Cor. 6.14. feqq. Gal. 1. 8. Eph. 5. τι, Tit. 5.10. 2. Joh.
10, τ΄. Ettoties à noftratibus explofa , quotiesà Syncretifmi fau-
toribus in fcenam producta. vid. D. "Danhavv. in figal. p.245.
‚Abfque enim Symphonifmo non poreft fieri Syncretifmus & mu-
ua tolerantia. Falfitas cum falfitate quidem conjungi poteft ; aft
= uentis cum Blliape miniend, Illz enim uni eidemque auctori &
Οἱ i359 Princi-
ads -
ad 6.
V o uL e
"Principi, nempe diabolo, fuum debent et & ver
vetfis, nempe Deo veritatisfohte, & Diabo ofalfıt x d. s
cipiis luunt , nullo modo conciliandis. Quare inter Pontificios
᾿ἃς Calvinianos , utrofque & Scripture Sacrz auctoritatem deftr
entes, Chrifti perfonam violantes , inque aliis falfis dogmatibus
conípirantes , Ecilius Ainionem piritualem fieri. poffe putamus,
quam inter nos ὃς illos utrofque, Illi enim Πᾶς fuá mutuá tole-
rantiá regno füo nihil detrahunt ; fed id magis corroborant , cum
fortius regnum fit unitum quàm diftra&tum. Orthodoxis vero in
detrimentum R egni Dei nihil quicquam de fententia vera remit-
tere licet: aut generalia quaedam confiteri , fub quibus heterodo-
xiaoccultari poffit, & illa , qua falfos εἴα μη: detegit , filentio
przterire. e sibi , inquit Agatho Pontif. R. /f filenrio texero ve-
vitatem,quid dicam in futuro ΟΡν examine, Jf hic predicare ejus
‚fermonum veritatem: confundor ? In Suggeft, ad Imp. Conftanti-
num. Nam in caufa Dei , ubi communionis periculum eft , etiam
difiimulare, peccatum eI, dicebat Ambrofius "6,2. de officiis c.2 4.
Et qui quafío füfficeret externis verbis profiteri duas naturas in
Chrifto, eumque perfectum Deum δὲ hominem ; eam veró con-
feffionem falsa doótrinà fuä evertere , fibique ipfis contradicere;
cüm perfectio nulla fit abfque perfectionis notionibus, nec natura
perfecta abfque proprietatibus? Annon hoc hareticorum pro- -
prium femper fuit & eft , ut hagiodemon, glorix divin raptor -
ὃς deformator, non tamen velit is videri ; fed femper ad occultan-
dum ungues orthodoxa verba heterodoxo fenfir intelle&ta, ufur-
pet? Annon Ariani Chriftum confitebantur filium à Patre geni-
tum ante unive: fum mundum, Deum , verbum , perquod omnia. -
facta fint; Et tamen illum meram creaturam effe intelligebant,
ante mundum creatum , Deum ficut Paulus Petrus & Angeli
Dij dicantur? &c. vid. Lutherus T. 7. Jen. de Concil. £.1 4. Non-
ne Sociniani Chriftum dicunt quidem Dei filium ; aft intelligunt
nuncupativum , adoptivum ? Et quid decantatius eft cüm apud
Calvinianos , rum Pontificios ; quam filium quidem Dei aif m-
fiffe humanam naturam, ita, ut duz naturx divina & humana in
unitate perfona infeparabiliter conjunct:e & unitz fint : Et tamen
illi (uà contrari doctrinà folvunt unionem perfonalem , & gemi-
. mam períonam fakem confequenter cum Neftorio faciunt , ficut
NR ^ Paral-
EX C Qo δῆ d
^ Parallelifmus Calvino-Neftorianus, preterito anno Lipfiz füb
. ^ prefidio Excell: D. Schertzeri editus oftendit; hi veró. negant
Chriftum fecundum humanitatem per & propter unionem perfo-
- fialemeffe Deum. atteftante B. D. Menzero T . τ. op. p. 43. contra
|
"
3
— Hazcquis tolerare, hifce quis cum injuria veritatis ὃς gloria divi-
. mzconhivereaufit? Si Monotheletisfufhcit confeffio duarum na-
^. turarum in Chrifto, eumque effe & verum Deum & verum homi-
.. nem, quareergo Neftorium damnant? Nunquam enim duas na-
turas Chrifti negavit; tefte Bo&thio, à nobis fupra $. ὁ, citato:Sed .
ideo damnatus eft, quod negaret communionem inter Deitatem
τῷ λόγε & humanitatem ; exqua δὲ per quam Deus eft & dicitur
homo, & homo eft & dicitur Deus, docente B. Mentzero Tom:
. 2.0p.p. 706. Equidem non ignoramus, nos juberi Rom. 14. 1.
. ánfirmos in fide affumere & tolerare; fed illa toleraatia non eft
^. trahenda ad fundamenraliter errantes , atque articulum in funda-
. mento fidei pertinaciter impugnantes , prefracteque Dei fpititui
. contradicentes. Idem namquequi τὸν &$ersvra juflit 700722 μξά-
ξ. ve y loc. cit. etiam jutlic τὲς τῶς διχοςασίας xj τοὺ σκάνδωλώῶς
(o παροὺ τὴν διδαχὴν, ποιδύτας (κοι ϊν» y, ἐκκλίνειν dar οἰυτῶν. ς.16.17.
-— Sicutipfe Chriftus fermentum Pharifzorum non tolerandum , fed
ο΄ fugiendum pracipit Luc. 12. 1. falfos prophetas veftimentis ovium
- . incedentes non recipi ;. fed caveri vult, Matth. 7. 15. Et pia anti-
2 quitas adeo deteftata eftcommereium cum hzreticis , ut cum illis
- ; quoque converfari, maxime abhorruerit. Exemplum Hieronymi .
'nimis incongruum eft : Illeenim vocabulum ambiguum , fübquo _
heterodoxia latere pofler, & veritas detrimentum capere, cupiebat
. aboleri; Monotheletz veró voces in Scriptura fundatas in detri-
. mentum veritatis volunt occultari. Nam ὑπόςασις ὃς fubftantia
i»
;
latinis fynonyma erant, ὃς promifcue ufurpabantur , annotante B.
potuit de incommoditate vocabuli difputare, przprimis , cum in
feriptu efsé hoc vocabulo perfonarum diverfirasin Tri
criptura non exprefsé hoc vocabulo perfonarum diverfitas in Tri-
contra ipfam Scripturam 5, tollere conati funt , quod minime li-
ect. ' Deindefalfum eft; quod ^7. dicitur: fine vocibus hifce íal- ad 7,
| 2 yam
3 E ma
Gregorium de Valentia. de fundamento ubiquitatis difputantem.:
D. Danhavv. Hodof. p. m.182.. Ideo Hieronymus, retentä re,.
- mitate tradatur: Honorius veró & reliqui Monotheletz , negat _
᾿ς reipsá, duarum voluntatum voces , quas fibi obftare videbant,
vam poffe efc fidem. Verba enim & voces funt fymb
rerum, maxime fub confeflione conftitutarum ; unde neceffe eft,
negatis verbis & vocibus , rem & veritatem non feryari; Quan-
' doquidem nemo verba & voces, fi commod fint , oppugnaverit,
firem ipfam concederet. Verum, ficut olim Arianos,Chrifti Dei- ——
tatem negantes, voX ossis, illorum fallaciam conftringens; offen-
debat, & hodierni haretici, oral manducationis, communications
idiomatum ὅθ. vocum profcriptione, arenam oculis afpergere co-
nantur, ne furta deprehendantur , aut heterodoxia detegatur ; ita
etiam Monotheleus duarum «voluntatum. €3 operationum voces
fudeserantinoculis. Quz voces, poftquam, ad queftionis mot
. decifionem, ex fcripturis propofitz funt, non poffuntamplius,falvà
veritate negari, Nec huc facit, quod inSynodis nihil certi de iis
|» promulgatum fit ; que enim ambigua non habebantur, ea in me-
dium proferre nullum operz erat pretium , cüm adhuc error ille
.—— lateret: Nihilominus tamen , licét xev ἑητὸν non: definiverint,
|» principia dederunt , unde colligi poffit , quid dixiffent , fiea con-
ad 8. troverfafuiffent. Denique ad 8. arg. refp. Non effe faci nala,
ut inde eveniant bona, feu non tradenda falfa , ur inde emergat ve-
rum : aliäsetiam Manichzi potuiffent fe excufare , quod duo Prin- — -
. . cipia feu duos Deos finxerint , alterum bonum , alterum malum,
non malo animo; fed ne Deo bono peccati culpam ad(criberent,
Quafi verö veritas indigeat falfitatis patrocinio , nec.abfqueea de-
fendi poffit, aut non tàm periculofa fit Confufio Eutychiana, ^
quàm feparatio Neftoriana. Quod fi non malo animo unam vo-
luntatem dixerunt, quare ergo melius informati ab errore non-de-
ftiterunt ? Verum eo nimirum tendit eorum bonus animus;ut ob-
tentä tolerantiä invalefcant, & orthodoxos una cum veritate tan-
dem opprimant. Nam falfum eft Πᾶς confufione, fummam natu.
rarum unionem declarari, cüm non tam ar&a fingenda fit unio, ὦ
qua alterum unitorumtollat, & ne quidem unio dici poffet, multo
minushypoftatica. Equidem perfora (Uvler- contra Samofate-
num & Neftorium à Patribus appellari confüevit, non ratione par-
tium, tanquam ex duabus partibus effentialibus conftaret;aut quod
perfona «i λόγείη fe & per fe alterationem quandam ὃς fimplici-
tatis fuz cxcidentiam paffa fuerir-: fed ratione numeri , quia poft
factam ires xecw fit duarum. naturarum bypoftafis, vid. Damafc.
AZ BEEN HS
᾿ tem δὶ dien en ΣῊΝ contra A
ΕΣ ἢ Pres, pq LL =
teft, Quod abryari era fe ad. vitandas hareticorum ca-
lumnias abftinere ab unius voluntatis appellatione, Id ipfis obeft
potiüs quàm prodeft. Eo ipío enim,quod heretici hoc nolint, eo .
mcer iren + mifera certé foret noftra Theologia , fi ea tan-
docenda eflent,qu& non malé habeant adverfarios.
Ma en - Chriftus, dum non deftitit confiteri , (e verum -
ri » licet anfam calumniandi inde- fampferint adverfarij
s ejus Matth. 26. 64. Imó, fi Apoftolus Paulus PfeudoApoftolis,
ee
urgentibus, nead horam quidem cedere init
myis tum temporis rei iadiaphorz naturam fultineret. Gal.
: zu Et Daniel, ingratiam adverfariorum ne quidem claufisfe-
neítris preces fuas facere voluit. Dan. 6.10. Quantó magisortho-
doxos decebat , confeflionem veritatis retinere & defendere , ne
hoftes vericatisin [πὰ heterodoxia confirmarentur , & orthodoxis:
, periculum & fcandalum inferretur.. Neque enim tam levis mo-
menti res eft, negare voluntates Chrifti duas, ut inter inutilia Gc
- fubtilia referri, & pro nuda λογομαχία haberi mereatur : Sed cu-
jus negatio fundamentum falutis evertit. Quod ut melius ente
i i^ quxftione IV. id oftendemus.
$. XXIV.
-
Queritur: An fundamentalis diffenfus fuerit inter Mono- Que Iv.
Fwlbe n Dyotheletas , fuppofito etiam , quod confenferint inli- An funda-
terali fenfu Symbolorum, qua in Conciliis V. cecumenicis füpe- mentalis dit-
rioribus fuerunt concinnata? Affirmatur. Rationes poffunt effe:
fenfus fit in-
terMonothe.
fequentes. (1.) quidem , quod qui circa numerum Vélos lethas&Dyo-
Chrifti difentiun:, etiam circa numerum naturarum ejus - theletas?
tiant. Una fiquidem pofità voluntate , una quoque ftatuitur na- Affirmatur.
tura, quoniam qualibet fuis natura proprietatibus icio ut fa Ratior.
pius di&um, revera non eft, fecu illud : φύσις &vidiélgo mon. ἃ
(^ Ζῶς X, o ἀνύπαρκιθ-. natura carens proprietatibus caret etiam exi--
τ Penna. addu&uma D. Hüttero in Explic.Form. Concord, Art.8.
— p.849. quod ipfum etiam Monophyfitz olfecerunr; duásnaturas -
re ; SERIA aid | MIMET KW f H AUG |
negans
ἊΨ».
A
FREE DENN — -—.
negantes, ne in Chrifto duas voluntates flatuerent , fic ar
tando: Si duas in Chriflo demus e[fe naturas , con[equentur eas ne-
— ceffitate quadam omnino etiam due voluntates. Si vero boc concef-
füm fuerit, eädem neceffitate duaindncentur perfona , & dua vir- '
entes operatrices, inter (e contraria prorfus. cit. ex Nicephori lib.i8,
c. s, Cent. VIL. Magd. cap. V. p. 60. Nemo autem tam impu- *
dens erit, qui negaturus eft articulum de duabus naturis in Chrifto -
effe fundamentalem, & inter eos,qui eum negant & affirmantton ἢ
effe fundamentalem diffenfum. Quomodo enim illi non funda-
mentaliter diffentiant , qui de ipfo fundamento , quod Chriftus :
eft, non conveniunt ? Etenim quando Scriptura e. g. 1. Cor. 3. rt.
Chriftum proponit fundamentum fidei , terminus Chrifti non fü-
mitur incomplexé aut fimpliciter,ac fi füfficeret nuda profeffio no-
minis Chrifti abftradtive , ut fubje&tum abfque attributis, aut de- :
finitumabfque definitione, confiderati, nullä habitä ratione , quid :
deillo praterea doceatur. Verüm ficut non fufficit ad verum cul-
tum Dei nuda Dei profeflio, five verus fit five falíus , five unus in
* perfona & effentia, five trinus in perfonis credatur ; fed omninoad
falutem neceffarium eft, & à nemine ignorari, multó: minus negari.
fiveimpugnari poteft perfonarum divinarum & numerus & di-
Ícrimen, vigore noftri Baptifmi Matt. 28. 19. & dicti claflicisı. Joh.
4.7. Itemque Symboli Athanafiani &c, Ita etiam htc Chriftus
cum fuisattributis quoad perfonam, naturas & officium, imó uni-
veríam economiam fundamentum eft & dicitur. Nam hac eft
vita zterna, ut folum verum Deum , & quem mifit Jefum Chri-
ftum nofcamus, Joh. 17.5. non uti nobis falso imaginamur, fed
ficuti eft reverä & in Scripturafe manifeftavit : & τ. Joh, 4. Evang.
ohannes Pfeudoprophetam cffe dicit, neque fpiritum ex Deo ha-
e; fed AntiChrifti, quicunque eme teni Chriftum in
carnem veniffe, ad quem locum ita D. And. Ofıand. in notis marg,
ad h.1. Non confitentur autem Jefum Chriftum in carnem zen,
qui negant ipfius divinitatem , ut. Ariani : qui negant ipfins huma-
nam naturam , ut Entychiani € Marcionita : qui difcerpunt per-
Joram Chrifli, ut Cingham : quiaffirmaut meritis noflris coram Deo
expiarı peccatum, ut Papifle. conf. 1. Joh. 2.22. Quod fi dica-
tur, Monotheletas duas naturas exprefsé confiteri, E, incen-
gruum effe exinde diflenfum fundamentalem oftendere, Nihil £a-
men obtinetur, Quod enim und manu largiuntur;id alterá tollunt,
neque
| lt
qui dire& contra illud docet; ficut Chriftus dicit, Qui non.
(( mecum contra me e$t , & qui non mecum colligit, difpergit. Luc. nx.
A ‚9.23. Licethic, qui diredte impugnat; evidentius impingat,quàm
qui indirecté ; quemadmodum non minus Romam pervenit, qui
pet ambages, quàm qui rectà ed progreditur; nec minus, qui oc- ὁ
ulté , quam qui aperté hominem interficit, homicida eft. Obji-
-. —iatautem fi far som ditinctionem Gisb, Voctij Part. II. difp.
fclect. difp. 34. p. 518. quà dift. affertionem alicujus, qnam ipfe aper-
22 C$ explicite proponit ac defendit, à quocunque Swoutvo fem confe=
arro, quod ex illa a[fertione non spfe elicit, nec videt elici poffe , fed
- alij perfpicaciöres vere inde eliciunt, licét non per proximam € evi-
dentem con[equentiam, ipfo fe. boc ignorante, contra. proteflante, ξᾷ
. «€onfequentiam illam cum con[equentibus con[lanter negante €8. reji=
ciente, dicatque pofteriori modo errantes, (icut Monotheletz, non
| CACWIRURE ME nA e Eirefpond. Sufficere confequentiam effe
. juftam & liquidam, licet contraria pars eam neget » aut per effica-
«iam erroris, quam Deus illi jufto judicio immifit 2. Thefl. 2. 11.
non videat ; aut videre velit. Sicut Pharifzi fe fuistraditionibus
mandato Deiderogare non putabant, etfi à Chrifto fatis valide
demonftrabatur. Matth. 15. 4, 5,6. Deinde (2.) ita argumenta- Ratio s.
mur : Q,in effentialibus flatus. Exinanitionts Chrifli diffentiunt,
sli fundamentaliter diffentiunt. Ratio eft, quia ftatus Chrifti ex-
inanitionis, quo fe fecundum humanam naturam Majeftatis di-
^ vinz, viunionis perfonalis fibi communicata , ufu plenario & in-
^. eeffante, veré ὃς realiter, liberé tamen feu voluntarié ad tempusab-
- dicavit, & fervi formam aflumere voluit Phil. 2.6;ut pro peccatis
noftris juftitiz Dei fatisfaceret, & amiflam falutemlaplıs repararet,
.. efta&us meritorius 2. Cor, 8, 9. atque ad meritum Chrifti
. nmet,ut qui proinde eum oppugnat, ipfiim Chrifti meritum -
&tet , quod fine dubio pertinet ad fundamentum fidei & falutis;
τς Atqui Monotheletz €$ Dyotheleta diffentiunt im effentialibus fatus ἡ
Exinamitionis. Sublatä enim humaná Chrifti voluntate , auffertur
|. flatus Exinanitionis; Quoniam Exinanitio fada eft fecundumhu-
τς manam voluntatem, ὃς Chriftus Patri obediens factus eftad mor-
τ΄ temufque crucis in humanafua voluntate, cum ὑπάρχων ἐν μορφῇ:
' JG non dicatur dedivina natura fed die 78 Nam forma Dei
| Ä Ma: .ngm
iam (Cu ae s cL N
TM T^. e €
SP COEPI NIIT
,
: x
* il s
-—
d \
Rossa De add human nau natura fümere , d no
immediaté , en ©
ficut forma Vice mL qmbus humilitatem denotat. vid. D. Calov.
Syft. Theol. Tom. VII. att. V. c. 1. p.616. Hin: hümana erat
voluntas, quà; propofito fibi gaudio , maluit tamen fuftinere cru- - ;
cem, ἃς facere voluntatem Patris ἔπ coeleftis. Heb 12.2.c, 10.7.
Non divina, quz cum Patris ei o IR num nec ab m
Ratio 3. Ícerni poteft. E. fundamentaliter diffentiunt on minus (3-)
tentià unius voluntatis, fcil. divinz, officium Chrift Sacerdotale,
'debilitatur, quod confiftit in farisfatione & interceflione pro no- ^
ian And um pa mind nop qune :
ἃ ‚fufhcientiflimä pro pe eser in.
Cli pland vollen. Cheitkus enira ab
κα nn ringen potuiffet in morte & crucifixione pati,
T obedientia Chrifti tantum abeft, utnonperineatad .
fundamentum noftra: falutis, ut potius fit ipfa caufa meritoria, &
fundamentum fatisfactorium apro ‚Obedientiä quando-
quidem illà (atisfa&tum pro peccatis humani generis divina jufti-
taz, & vita terna nobis acquifita. Ef. 53. 5:6. Heb. 2.14, 15. 1. Pet.
jos RR ueigitur hanc fatisfactionem &ionem evertunt;non pof-
ee: fed meritó Chrifftum , qui ον
wine emit , denegantes dicuntur in Reícripto Martini P
Ratio 4. Bes de Ad Sync Lateran, Erhascandem (4- pete
rat exemplum Apollinaris Laodicex E Seculo IV.
heretico habiri, quod inter alia ctiam 2 in Chile et en
luntatem : Qui certé à Damafo in. Concil. Rom. Ann. Chrifti
379. Ecclefiz communione ejectus non fuiffet , nifi error funda-
mentalis fuiffet. Manet erg inter Monothdetas & Dyotheletas
fundamentalis di dienen modo falvis utrinque pigs:
&liandos. Nobisad finem properandum eft.
| δι NW 2
Media exter- Egimus hactenus de mediis internis ; quibus ἔκθεσιν rm
deccm Ecclefix Chriftianz obtrudere laborabant Monothelerz; reftat,ut
rao V* mediaquog; exzerna, hifce rigidiora, quorü variaadtitara
Autorias infcenam producamus. Hujus generis erat z4storztas Imperatori,
Imperatoris. pricsdium nimirum illud & murus firmiflimus , exemplo Ariano-
rum,
TM TREND GRAN IT CAN
-ω͵Ὶου NT N
Ager
-——P E
TN M
. €es ὅθε, tua beatit.
)
detis scc adi MR m emt d Ba-
ron. Ann. 649. $. 43. dicens ; iC rye dar iK Po
| sn anxilio babentem tum Imperantem Herachum execrandam
refin pullniaffe. Ἐτ ex Pauli Epifcopi itidem Conft.; Henri
conftat, utpote; qui füafor Conftantio Imperatori fuit , ut omnes.
ad fufcipiendam hanc formulam cogeret. Cent. VII. Μαρά. ς. 5.
col.63. imó ipfius facto Heraclij, qui Theodorum P. necconfir-
mate nec ordinare volebat, antequá ἔκθεσιν reciperet & confirma-
1et, tefte Baron. Ann. 648. 6.10. Hocenim commodum erat me- _
dium, os orthodoxis obftruendi,quippe qui veritati ftudentes non
poterant non videri autoritati Principis & Magiftratus detrahere,
; autcrimen lef Majeftatis committere. Nam eö res humana, proh
: dolor! rediit, ut majus crimen incurrant Jpn i) er
contra Magiftratum fummum , aut Principem Reipubl.loquun-
tur & conípi are videntur , quäm contra Deum, & ipfum
Chriftum Salvatorem noftrum es funt: quafi inito dis
naejufque vetitas non pluris &ftimanda quàm hominum. Longe
aliter fenfit Exod. 16. 8. & Petrus Apoft, Ad. s. v.4. Huic
medio adjungebantur Mißstationes ad viroseminentiores , uti erat
| Severinus Epifcopus Kom. de quo notanda verba Cyri "ad Ser-
gium : Paratıs nobis relaxare refponfa in regia urbe, conjunxit En-
Miffitationes
ad viros emi.
nentiores,
Bios. gloriofus ὌΝ militum, €$ detulit mibi venerandos api-
nts intus habentes C$ exemplar competentes ξ 6
ΩΣ pariterque Deo amabiliter fatla ἐκθέσεως €dc. propri
Jide noffrà ad Ifaacum excellentifi. Patricium € Exarchum Ralie
defhinata , quam debet profiteri communis frater nofler Severinus
Sanklifims. cit, à "aie ad Ann:639. $. 2, Jobannes IV. Epifc,
Rom, quem Pyrrhus literis follicitavit ad fuam herefin, colli-
gente Baronio ex Epift. Agathonis R. P. adann. 640. $.1. Item
Theodorus P. R. ad Paulus Conftantinop. literas mifit ple-
nas blanditiarum & fucata charitatis: Ecceenim, inquit, qzam bo-
num € quam jucundum, habitare fratresin unum, [pirituali, dico,
MER H 3 habi-
habitaculo €2 concordiá, qua in Deo eit, & in mitate. ἜΝ
porró : dudiamus igitur € confentiamns Ecclefia Oratori, qui per. —
— fpiritus clarä voce exclamat dicens : 2, Cor. 16. Omnia à,
vo
spfos, €d unum ad charitatem (apiamus. apud Baron.ad Ann, 6 46.,
$.23.feqg. Ne quid dicamus de Sergio, ad Cyrum literas fcri-.
bente & monente, necuiquam concedat vel unam vel nri ias
tiones dicere, item Honorium rogante, ut Sophronium cohibeat..
A vid. Cent, Magd. VIl.c.8.col.131.& Baron. ad Ann, 635. Ut ita.
nulla pigmenta, falfitati colorem inducendi, & calumniz , verita-,
tem obducendi , omitterent. Hafce technas excipiebat Co»voca-.
Convocatio- 10 Synodorsum. Optime fiquidem noverant , quantum momenti:
ncs Synodo- jn Synodis fitum, ideoque & hifce arietibus oppugnare tentabant
a orthodoxos. Cujufinodierat Synodus à Sergio Conft. adornata,,
dequa apud Baron, 8.13. Anni 659. & à Pyrtho iftius fucceffore,.
$ 14. In quibust«fezis relecta, mirificé commendata, ceu prefi-. —
dium & fulcrum Ecclefix confitmata , & contradicentes damnati.
Cenfure Ec- funt, Synodisaccedebant Cenfar« Ecclefiaflica quibus diffentien-,
ceüiaftice. τος (ubjiciebantur, ita quidem, ut Epifcopi, Presbyteri, Diaconi &.
akerius gradus, contradicentes , ab omni Ecclefiaftico officio fu-.
fpendendi; monachi veró à communione corporis & fanguinis:
Chrifti (eparandi effent. Baron. l. c. $. 14. & Conftans Imperator,
Δ fedibus vacantibus hujus erroris Epifcopos prficere curavit. Bat.
x ad Ann. 642. 5.2, Sednechzc fufliciebant , verüm adhuc rigi-
Perfecutio- — dius cum orthodoxis agebatur, nempe Per/ecutionibns. ines
BR fcenteenim contagio Monotheletarum, invalefcebat etiam eorum.
fevitia ; utgraviffimis quafi flu&ibus concuteretur vera fides,tefte
Baron. ad Ann. 640. $. 2. Et Cent. Magd. VII. cap. III. col. 20.
refert ex Paulo Diacono, Zonara, Beda &c, Non minore furore
& immanitate fzviiffe ipfos etiam Epifcopos, hujus harefis patro-.
nos, quàm ipfum Tyrannum , ut etiam Conftantinus Pogona-.
tusin Epift. ad Occid. Ecclefiasteftatus fit: Pyrrbum δ Paulum,
€$ Petrum Conf. Epifcopos, £6. Cyrum Alexandrinum, 68 Maca--
vium Antioch. € Stephanum €5 Polychronium , in tantum amu-.
tatos efe impietatem s ut etiam difcerpere membra Chrifli non du-.
Ditarint : nec barbaros tantum , quantum. Chriflianos Chriftians
oppugraffe. Notatu dignum interalia crudelitatis monumenraett-
| Ni 4
v
zin charitate fiant. Etrurfus: 24d concordiam inclinemus mos.
) We 3. col. 19. bi etiam: |
. duobusejus difcipulis , pori een
licet. conf. c. 12. col,309. Ita nimirum maluerunt Monorhelete
|. cum Judais, Patrem fuum Diabolum ὠνθρω-ποκϊόνον dw’ ἀρχῆξο
fequentibus Joh.8. 44.59. Chriftum in fuis confefforibus lapi-
dare, quàm veritati palmam dare. Equidem Difputationibus va-
erant veritatis confeffores ; inter quas primum locum „
metetur infignis inter Pyrrhum Principem Monotheletarum βὰν.
triarch. Conft. ‚Hereticum; & inter Maximum Monachum, co-
ram mium ἘΡ aede Provincia Prafecto , inque coníeffu. fan-
oporum in Africa, habita Difputàtio , circa
E. ‚645. mei an Baron. ad h. ann. 8.1.2. Sedcum |
᾿ veritati rationibus refiftere non poffent, ad argumenta realia, ἢ ni-
mirum violentiam, & agiftratus repugnantem , cui non
poteftas domi idi etii & officio Sp. Sandi, per ver-
1 bobus non vim, operantis in cordibus hominum , ut convertan-
, turco ἀμί ας paulo ante dictum. More hodiernorum no-
-. frorumadyerfariorum, & ferro & flammá , ubi invalefcunt , fuis
E. indtd nos divites, pesiqueniins atque ex perverfo zelo id (x--
Pind contra orthodoxos ufürpantium, quod ne quidem contra
! siccis & verbo Dei refiftentes, Chriftus admifit Luc. 9. 54.
feqq. fed prohibuit Matt. 13. 28, 29. conf. D. Calov. Syft. Theol.
T.8.p.6o4.feqq. Tandem vero, orthodoxam Ecclefiam pre-
mi quidem, non vero opprimi poffe, imó períecutionibus majora
incrementa fumere; fe veró fua fevitiä omnes adverfus fe conci-
τς taffe, intelligentes, fi Mention indici curarunt, edicto Principis Con- Silentium.
x ‚Rantis, quod edictum 75pum vocarunt , vid. Baron.l.c. Quafi
veró ex ufü legitimo elenchi he turbae nat effent , nec potius
“ex maleferiatorum horum diffenfu à veritate 1. Tim.6. 3,45 5.
— aut de lana caprina feu afini umbra difputatum fuiffet , dicur
"hoc feculo inter Calvinianos controverfia ad comas ufque.
uurone^ poflitne nimirum vir comam alere; ficátmu-
à ἢ
PANE.
Eventus non
exoptatus,
lier, aut barbam
judicabant, & infuper diligentiffimam merebarur di
quó elencho, tanquam argumento convictivo , fui in |
hoftes veritatis, convincerentur ab Epifcopis & Ecclefia Docto-
ribus, quorum officij pars eft, contradicentesarguere Titi. 9-ut —
recte de illis judicavit Jovinianus Imp. Arianis , Áchanafium elen-
cho utentem accufantibus, refpondens: ἔργον dure ἐξι» x, τῶν χαλῶς
διδασκόντων, Officium hoc ipfius eft, & eorum qui recté docent;
U
] - -
u,
vid. D.D. Prefes Antiquit. Ecclef. Sec. IV. Art. 2, $. 95. ou uw .
^ $ XXVI ^
^ Quibufcunque veró mediis uterentur tandem Monorhele=
tz, & quamcunque formam decipiendi & opprimendi verita-
tem induerent; eventus tamen votis eorum impiis , & vanä fpe
non refpondit: Sed quales effent pacis pr&cones prodidi
ur veré de illis cani potuerit: Yulcanum fornax aut ars indo-
&a fefellit ἐἰρήνην dum vult cudere cudit sg. ——
venti funt, qui confcientiä ducti, utpote tum mandatis. divini
tum tenore vocationis feu officij fui adftricti, formulamiftam τας
ciperenollent, imó rejicerent ac repudiarent; non nefcij, Deo ma»
gis obediendum ae hominibus, Ad. 5.29. Imperatoti quidem
parendum, quamdiu non jubet divinis mandatis contraria , quod. ὦ
fi veró pietati aut divinis preceptis contrarium imperet , tum
non effe connivendum; fcd cocleftis Imperatoris potiorem haben-
dam effe rationem, qui & animam & corpus perdere poteft in Ge-
henna. Luc.1:.5. Exemplo obftetricum /Egyptiacarum, hon at-
tendentium ad Tyrannicum illad Regis mandatum Exod. x. 22.
& Satellitum Saulis, ad Imperium Regis , fanguine Sacerdotum
Dei manus fuas cruentare nolentium 1 Sam. 22.17. Nequeenim
potefLas bujus Principis, nimirum terreni, contemnitur , dum fervi-
tus majoris, nempe celeflis , eligitur, aut minor debet γα Σὲ, ff major
prafertur, neque carcer plus gehenná timendus, inquit Auguftinus,
Erant autem contradicentes ἐκθέσει quamplurimi: Ex Epifcopis
Rom. Severrsas,fapra citatus, quo condemnatam try & ana-. ^
thematizatam effe teftatur Martinus in tertio Secretarioapud Βᾶ-
> ad ann. 639.$.2.3. Erat fohannes IV. qui vie ὑπὸ ipfe
ynodo Rom. colle&ta hanc Expofitionem Heraclij, & Mono-
thele»,
^J hl
| mimm ra dei ad Ἢ τ. Hunc
fecutus ΣΤᾺ Papa , qui DS
s qui videns defperátam |
. cürationem , Synodo in annum: 648. indici, lianc hzrefin da-
, mavit, & Paulum tàm per literas , quàm Ápoctifiarios rogá-.
tum, demos ad gan commenti hujus & re«
reditum ad orthodoxam fidem ; ver inimpio cona-
mine, «ἢ Imperator caufam Pauli ag it, tamen excorimunica- -
vit, depofitionisque ultione perculit, referente Baron.ad Ann 648;
$. 10. Pari modo fefe huic formule oppófui it Maximus Abbas in-
εἶσ orthodoxiz defenfor & pravitatis haréticz redargutör. Bar.
Ann.645. $. 1. xia Et alij quam plurimi Epifcopi ex oriente;
partim. Romam fefe conferentes, & patus fuos deferentes; -
partim Synodalem Epiftolamad The ; Pap. contra Monothde-
tas mittentes, e.g. Sergius Cyprenfis Meecipeliions Epifcopus,
pem Oypri Epifcopi : Stephanns Dorezfis Epifcopus , à Pa-
ad Pont. Rom. miflus, & alij , quibufcum "Theo-
pee pa hereticum condemnavit. Hi omnes non prxcipi-
tanter feu ex zelo μὴ xa" ἐπίγνωσιν fefe. huic Expofitioni ppofue-
xunt ; fed diligenti previä deliberatione, convocatis C ; lia
-. ? bitis Synodis , ‚rem aggrefli funt, in quibus ἔχθεσις tejedta, ὃς Mo-
notlieletz damnati funt: Nimirum in Africa ab Epifcopis Byza-
ceng Provinciz fub Stephano Primate ipforum. Ab Epifcopis
Nu umidiz provinciz fub ipforum Primate Columbo. Item Mau- |
ritanie Provinciz, fub Primate Reparato. Imó omnes Epifcopi
proconfulatis Provinciz Carthaginenfis , admodum concitati eo,
d Monotheletarium hzrefis omnibus credenda fanciretur, ut
fog Primates in fibi (übjectis Provinciis Synodos convocarent,
& Monotheletarum harefin contra Principum edicta damnarent.
3 Ulque dum Martinus Pa atotam rem tandem conficeret in Con«
, Kane promulgata ,
MA
cilio Rom. Lateran. Maximi Ann. 649.indicto. Ubi prz-
! fantibus τος. Epifcopis, omnia fcripta , pro & contra hanc he»
"au ublice edita, una cum ἐκθέδει Her ijledta,ponderata : He
oxa fententia fübdola inconftans , mendax, & impia c
perta. & damnata ; ἔκθεσις Sergij, nomine & anchóritate: Het
ejufque ad Cyrum feripta, .& Cyrire-
E t Vera econtrario entem firmata; & 20. Ca-
nones
,
Remedia or-
tbodoxerum
Admonitio-
nes &dchor-
tationes.
Synodi.
Difputatio.
Res,
Synodalia in ipfas Gallias miffa, una cum Epiftola Encydica ad
nones fanciti
facerent ad herefin hane comprimendam ; Item Epiftola iffa eft
ad Amandum Epifcopum Trajedtenfem decaufa. vid. Ba-
Galliarum Patres & Regem Clodoveum , quo & illi
ton. ad Ann. 649. $.2. 3. feqq. 20. feq. & 43. : Tejam dicamus de
Synodo Trullana fub Imperatore Conft. Pogonato orthodoxo, .
itemque Syn. Conftantinop. VI. in quibus veritas tandem ampli(-
fimé triumphavit. -.—— —— — ; |
.$. Ultimus. mgr
Exquibus conftat,quod orthodoxi in refiftendo huic herefi .
non violenta aut feditiofa remedia adhibuerint , vi aut armis Magi-.
ftratui reftiterint, tumultus civerint , feditiones noverint, ut non-
nunquam folet ab inquietis fieri ; (ed more Ecclefiz Dei modera- -
té ea, quzlicita & verbo Dei congrua erant , ufurparint media i.e.
Ecclefiaftica, Opponebantur enim ab illis in principio Admoni-
tiones &8 Debortationes : Szpiflime fiquidem Sergius , Pyrrhus,
Paulus, aliique hzretici à Romana fede , & aliunde, perfuafioni-
bus, conteftationibusacincrepationibus admoniti funt ; utab hu-
juímodi errore recederent , & ad lumen pietatis, à quo lapfi erant,
remearent, Hifce veró nihil efficientibus opponebantur porró
Synedi, de quibus pracedenti $. dictum. IDiffutationescum er-
rantibus,fedató ac legitime ad ὠντο xa loi xoi σιν ufque inftitutz,qua-
lis fuit przprimis difputatio Maximi cum Pyrrho fupra citata , qua
Pyrrhus ad palinodiam adductus eft , ut diceret, p. 760. difp.il-
lius : Oportet ea , qua invefüigatione vera patnerunt, grato animo.
ampletis, valdé d:iflincle demon[lratum est, effe in Chriffo natura-
les voluntates &c. & p. 765. Equidem jam per/nafum est mibi, vo.
Iuntates in Chrifto effe naturales dc. quodque fieri non poffit , ut im.
nnam voluntatem unquam inter fe recidant, quamvis unns € ejuf-.
dem fint, ficut € nature. & p.693. Demonffratum, inquit, profecto.
eft in quaflione de operationibus , abfurdum e[fe unam operationem.
in Chriflo dicere, quomodocunque dicatur , [ed veniam poflulo tum.
mibi ipfr, tum iis, qui antece[Jerunt, ex ignorantia enim ad abfurdas
bas [ententias €3 argumentationes prolapfi fumus £c. Conf. Baron.
Scripta. ad Ann.645. $. 9. Subjiciebantur etiam Scrspza, tum quidem.
temporis, rariora, quàm hoc feculo; qualia fuerunt. Sophro-
\ | nij
ὩΣ ga E E
acta funt; fed acta
> » x C -
^i
1 m
!
E
j
voeem peo P NPNCTBS IR
^ veró Deus, perpetuus juftitiz cuftos, in terrorem impiis & conío-
SONNEN 1.2. EE
Épiftolaad Sergium contra Monotheletas, & ipfius Pyrrhili- -
bellus, contra harefin Monothel. vid. Baron. ann. cit. $. 11. 12.
. Epiftola Encyclica Martini & Syn. Rom. apud Baron. ann. 649.
$, 25. Epiftola ejuídem ad Amand. Traje&tenfem $. 59. ad Con-
ftantem Imperat. $. $2, Maximé veró ejufdem canones & anathe-
. matifmi Concil, Romano-Lateranenfis. $. 22. Imó., ne. quid,
quod ad piam follicitudinem ac Niente facere videbatur, in-
termitteretur , etiam Legatzozes adornabantur, cujufmodi fuit Legationes.
Theod. P, R, ad Paulum Conftanr. Baron, $. 21. Ann. 646. Ubi
veró fpes omnis emendationis prorfus evanuiffet , fecundum Chri- _
fti monitum Matt. 18.15. & Pauli, Tit, 3.10. etiam acceflerunt Zx- Excommuni-
eommmnicationes cum anathematibus conjun&z quibus prifca “@Uones,
Ecclefia putrida membra , aliquandiu füb fpe emendationis in ex- j
terna & vifibili Ecclefia colerata, ejicere, & à corpore myftico ab-
- fcinderefolebant, uti exempla probant Apollinarij, Arij, Photini, N
Neftorij, Eutychis, qui cum fuas profiteri inciperent harefes , pri-
mum ab Epiícopis & Presbyteris privatim , paulo poft conjuncta
cum Presbyterio opera moniti ; fed non corredti ab univerfa Ec-
clefia excludebantur. Excommunicatus E. pari modo Cyrus,
Sergius, Pyrrhus, Paulus ob probatam έχθεσιν Herach , vana de-
clarata profeffio iftius, ejufque auctores cum illa damnati. vid.
Cent. VII. Magd. cap. IX. col. 178. Baron. ad Ann. 648. $. 13. &
.17. iemad Ann. 649, Atque ita Ecclefix auctoritate, & Antifti-
tum ejus animofitate fuccifi funt nervi Sandtionis Imperatoriz,
exaruitque omnis fpes heterodoxorum , qui orthodoxis damnatio-
nem & ejectionem intendebant; ipfi , in foveam, quam aliis para-
bant, incidentes, ita excommunicati , eje&ti & damnatifunt. Ipfe wu
uxıli
divinum,
lationem piorum , violentiam Imperatorum, gravibus & horren- -
dis peenis co&cuit. Heraclius enim non exigua tormentainpro- |
. prio corpore expertus eft, hujus & aliorum peccatorum gratia :
ut poftquam aliquot ante obitum annos'hoc vitio lahorafler, ut
- inguine converfo faciem fuam (s.h.)' perminxerit, nifi per tabel-
lam, infimo ventri oppofitam, averteretur, tandem aquá intercute
mifere periret , uti ex Zonara, Paul. Diacono & Sabellio refert .
Cent. VII. Maed. c. 3, col; 26. Itemque Conftans Imperator,
Monorheletarum patronus-& orthodoxorum perfecutor acerri-
LM "b mus,
/
. noftros conculcetur , Ecclefia Dei in Spiritu & unitate co
atn cum Imperij fedem transferre ftuderet, in manus ben
itulá interfe-
fuos, pufillum illum gregem , porró contra machinasatqueartes
hoftium , undiquaque & aftu & vi; & pace & belloovili ejus in-
fidiantium, defendat, protegatque ; callida confilia & fucum ini-
micorum detegat, animofos heroes excitet, quo Sathanas end
| i nferru- .
minetur, in veritate fanctificetur ; totufg; orbis Chriftianus nuper-
rimis conturbatus bellorum tempeftatibus fincerá ὃς perpetuó du-
- ratuiá pacereficiatur; donec tandem omnes gloriofi reddatur
in Domino Jefa Pacis Principeunico& auctore, Cui
᾿ fitlaus & gloría in fempiterna fecula. !
; Amen. ᾿
LIII
ρος
Fee
cunsznguueu = GELILz πππΞΞΕΣ
BE B
ERINNERUNG
en
uRIPMIPERHIUe
ἔξει ες Incipiriunrruur
ERE EE Bart τιτιεννις
ἘΣΎ ΣΟ re
nnnzisininpis
DET Ts
EHHBHESSEHEN
Live Music
Archive
Librivox
Free Audio
Metropolitan Museum
Cleveland
Museum of Art
Internet
Arcade
Console Living Room
Open Library
American
Libraries
TV News
Understanding
9/11